บทที่ 42

1318 คำ

ร่างบางถูกวางลงเตียงแบบเบามือที่สุด ผ้าห่มผืนหนาเลื่อนขึ้นมาปกคลุมร่างระหงด้วยมือของชายที่กำลังสับสนในตัวเอง ดวงตาคมมองหญิงสาวที่นอนหลับใหลดังต้องมนต์ 'หยุดก่อนโยม' ในขณะที่เขากำลังคิดว่าจะพูดอะไรกับเธอ ก็ได้มีเสียงใครบางคนก้องเข้ามาในหู จนต้องได้มองไปรอบๆ ห้อง ..เราจะพูดอะไรกับเธอหรือเปล่า ทำไมเหมือนมันติดอยู่ในความทรงจำ แล้วเมื่อครู่เสียงของใคร..ผมต้องหาคำตอบนี้ให้ได้ ในระหว่างนี้คุณอย่าเพิ่งไปไหนได้ไหมรอผมก่อน เวลาผ่านไป.. ชายร่างสูงยืนมองทอดออกไปนอกหน้าต่าง เขาดูเคว้งคว้างจับจุดอะไรไม่ได้สักอย่าง เช้าวันต่อมา.. "หนาว" คนตัวเล็กขยับซุกเข้าไปที่แผ่นอกกว้าง แล้วกอดไว้แน่น เพราะความหนาวของเครื่องปรับอากาศ พรึบ..พรึ่บ..พรึ้บ.. หญิงสาวคลำดูว่าตัวเองนอนทับอะไรอยู่ โดยที่ยังไม่ลืมตา "ถ้าคลำอีกนิดก็จะโดนแล้วนะ" ที่ต้องพูดเพราะรู้สึกเสียว เธอลงน้ำหนักที่มือแรงเกินไป "กรี๊ดด!!" "เดี

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม