บทที่ 27

1234 คำ

อรชรค้างที่วัดนั้นคืนหนึ่ง เพื่อเฝ้าดูอาการของหลวงพ่อด้วย แต่พอเช้ามานางต้องรีบกลับ เพราะต้องได้พาลูกสะใภ้ไปหาหมอที่ฝากครรภ์ไว้ "หนูเหนื่อยไหมจ๊ะ" พอลงเขามา นางก็ถามลูกสะใภ้ เพราะการเดินทางก็ยากลำบากเหมือนเช่นทุกครั้งที่เคย วาดเดือนขอพักรีสอร์ทที่อาทิตย์พาแวะ ที่จริงเธอไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้น แต่อยากจะจดจำช่วงเวลาดีๆ ที่เขาเคยเอาใจใส่เธอมาก ซึ่งไม่รู้ว่าช่วงเวลานั้นมันจะหวนกลับมาอีกไหม ถ้าชาตินี้เขาจำเธอด้วยตัวเองไม่ได้ แล้วเธอจะอยู่ยังไง วาดเดือนเลือกห้องเดิมที่เขาเคยเปิดให้พัก หญิงสาวมองผ่านช่องหน้าต่างออกไป คล้ายเป็นวันนั้นที่เขาวิ่งไล่จับกับนักรบ พอหันมาเจอว่าเธอมองอยู่เขาก็หยุด เพราะไม่อยากให้ภรรยาเห็นว่าตัวเองเล่นเป็นเด็กๆ พอคิดขึ้นมาได้ใบหน้างามเริ่มมีรอยยิ้มแต่มันก็เจือปนไปด้วยน้ำตา "ฉันคิดถึงคุณ" นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้อยู่ในอ้อมกอด นานเท่าไรแล้วที่ไม่ได้สัมผัสร่างกายของเขา รุ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม