“ขอบคุณค่ะ”
ใบข้าวกราบตักป้าทับทิม แล้วรับเงินมาถือไว้
“ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะสาย ทิว…ขับรถดี ๆ นะ”
“ครับ” รับคำผู้เป็นป้าแล้ว ทิวก็หันไปมองเมีย “ใบข้าวไปกันได้แล้ว”
ทิวเดินออกจากบ้านไปก่อน ใบข้าวเดินตามออกไปทีหลัง ป้าทับทิมมองตามแล้วก็อมยิ้ม ท่านถอนหายใจบางเบา ด้วยอาการของคนโล่งอกโล่งใจ น้าศรีเดินเข้ามาเห็นเจ้านายพอดี จึงอมยิ้มและพูดขึ้นว่า
“เห็นนายกับนายหญิงดีกันแบบนี้ ป้าทับทิมสบายใจแล้วใช่ไหมจ๊ะ”
ป้าทับทิมมองค้อนแม่บ้านแสนรู้ที่อยู่ด้วยกันมานาน
“สบายใจแล้วล่ะ นี่แสดงว่าพ่อทิวเปิดใจรับหนูใบข้าวแล้ว เห็นใบข้าวมาแต่อ้อนแต่ออก ถึงแม้นังส้ม…แม่ของใบข้าวมันจะนิสัยไม่ดีเท่าไร แต่ลูกของมันกลับเป็นคนดี รักดี รักนวลสงวนตัว ทองแท้ย่อมไม่แพ้ไฟ อยู่ที่ไหนคนก็รักคนก็เอ็นดู พ่อทิวก็คงแพ้ความดีของหนูใบข้าวนั่นแหละ ถึงได้อ่อนลงขนาดนี้ ก็ได้แต่หวังว่า ชีวิตคู่ของพวกเขาทั้งสองคนจะเป็นไปด้วยดี ค่อย
