พิมพ์แพรดาวเปิดประตูบ้านเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉียบ ก่อนจะโยนกระเป๋าสะพายลงบนโซฟาอย่างแรง เธอยังรู้สึกเลือดเดือดพล่านหลังจากรู้ความจริงว่าอาการบาดเจ็บของปรินวัชร์ เป็นเพียงแผนที่เขาใช้หลอกให้เธอเป็นห่วงและกลับมาอยู่ข้างเขา
“แพรฟังฉันก่อน” ปรินวัชร์เปิดประตูเข้ามาในสภาพยังไม่ทันถอดสูท
“ฟังทำไมคะ? จะให้ฟังคำโกหกของคุณอีกเหรอ แกล้งทำเป็นเจ็บตัวเพื่อให้แพรกลับไปดูแล มันสนุกนักใช่ไหม!” หญิงสาวหันขวับ
“ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เธอโกรธ” เขาพูดเสียงอ่อน แต่สายตายังจริงจัง “ฉันแค่...”
“แพรไม่อยากฟัง” น้ำเสียงของเธอสั่นเล็กน้อย ทั้งโกรธทั้งเสียใจ
“แพรที่ทำไปเพราะอยากขอเธอแต่งงานอีกครั้ง ในหัวใจของเธอก็รักฉันมากเหมือนกันใช่ไหม” เขาก้าวเข้าไปใกล้ แต่เธอกลับถอยหนี
“มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ คุณใช้ความเป็นห่วงของแพรเป็นเครื่องมือ!” เธอตะโกนใส่ก่อนหันหลัง
“เธอจะเดินหนีฉันไปอีกเหรอ ทั้งที่รู้ว่าฉันรักเธอขนาดนี
