ห้าเดือนผ่านไป…
“อาวอร์มครับ”
“…”
“อาจะมาหาทิวแบบนี้ทุกวันไม่ได้นะครับ”
“กูมาตลาด ไม่ได้มาหามึง”
“แต่อาก็มานั่งที่ร้านทิวไหมครับ มานั่งทำหน้าโหด ผมก็ยาว หนวดก็ไม่โกน นี่มันโจรชัด ๆ สาว ๆ ไม่มีใครกล้าเข้าร้านทิวเลย แถมยังพกหมามาด้วย หมาก็ดุ” หลานชายคนโตของผมมันบ่นให้ผมพร้อมกับมองไอ้ซึมเศร้าที่นั่งข้างผม
“ปากมากมึงมันน่าโดนจริง ๆ มึงเอารูปครึ่งตัวเมียกูมาเป็นพรีเซ็นเตอร์กูยังไม่ว่าอะไรเลย กูมานั่งนิดนั่งหน่อยทำบ่น กูอามึงนะไอ้ทิว” ผมพูดและยกขวดเบียร์ขึ้นมาแล้วดูดด้วยหลอด
ชีวิตของผมแม่งโคตรล้มเหลว วันเวลาผ่านไปโดยไม่มีอะไร แล้วกว่าจะผ่านไปแต่ละวันมันโคตรนาน
ผมก็แค่มาตลาดที่เคยมากับมอร์ฟีน มาซื้อของร้านที่เคยซื้อกับเธอ ผมก็แค่ทำทุกอย่างให้เหมือนตอนที่มีเธอ
ก็แค่ตอนนี้ไม่มีเธอแล้ว…
“ควรปรับปรุงตัวเองได้แล้วนะครับ ข้าวก็กินบ้างไม่ใช่ดื่มแต่แอลกอฮอล์ อาควรทำตัวเองให้ดูดีกว่านี้”
“เพื่
