-ร้านเบเกอรี่ซึมสุข-
เวลา 13.56 น.
“นายจะต้องการพูดกับคุณหนูครับ” ลูกน้องที่พ่อส่งให้มาดูแลฉันเดินเข้ามาในครัวอบขนมแล้วยื่นโทรศัพท์มือถือมาให้ฉัน
ฉันวางของที่ทำอยู่พร้อมสีหน้าที่ทุกข์ใจ ก็รู้อยู่ว่ายังไงเรื่องที่วอร์มมาหาฉันที่นี่ และเรื่องที่เมื่อคืนฉันไม่กลับบ้าน แม้ว่าพ่อจะไม่กลับบ้านเพราะมีงานวิจัย แต่ยังไงก็ต้องเข้าหูพ่อในไม่ช้า แต่ฉันไม่คิดว่ามันจะรวดเร็วแบบนี้
ฉันรู้ว่าจะเกิดขึ้นแต่ก็ตั้งรับไม่ทัน
“ค่ะพ่อ” จะบอกไม่คุยมันคงจะไม่ได้ เพราะเขาคือพ่อที่มีพระคุณมาก ๆ ถึงมากที่สุด
(จะเล่าเอง หรือต้องให้พ่อพูด) น้ำเสียงของพ่อดูโกรธมาก ซึ่งฉันเข้าใจพ่อดี เพราะพ่อเสียความรู้สึกกับป๊าของวอร์มมาก แม้ว่าป๊าของวอร์มจะไม่ได้เห็นด้วยกับสิ่งที่ภรรยาทำ แต่ป๊าของวอร์มก็ห้ามไม่ได้
เพื่อนรักก็เลยตัดขาดกัน เพราะคุณไลลาเธอเห็นแก่ตัว เห็นแก่ตัวเองเพราะรักลูกมากจนเกินไป รักจนใครก็ห้ามไม่ฟัง แม้แต่บรร
