(WARM TALK)
“เป็นอะไรกันมากรึเปล่าวะ” ผมพูดออกมาเพราะความอึดอัด หลังจากที่วางสายของมอร์ฟีนไป ตอนนี้ผมกำลังจะไปหามอร์ฟีนที่ร้าน เบาะข้าง ๆ มีซึมเศร้านั่งอยู่ อีกไม่กี่นาทีก็จะถึงร้านเบเกอรี่แล้วครับ
การที่ได้ยินเสียงของมอร์ฟีนแล้วรู้ว่าเธอร้องไห้ มันเป็นสิ่งที่ผมไม่ชอบเอาซะเลย
นี่แม่ของผมจะยุ่งวุ่นวายอะไรนักวะ ทำไมถึงชอบบงการชีวิตของผมนัก ผมอยู่ของผมแบบนี้ผมก็มีความสุขดี
มันคงถึงเวลาที่ผมจะต้องพูดแบบจริงจังสักที ถ้าไม่เข้าใจก็คงต้องแล้วแต่เวรแต่กรรม แต่ที่แน่ ๆ ผมไม่มีทางที่จะแยกจากมอร์ฟีนคนรักของผมอีกแล้ว
เราสองคนรักกัน แล้วจำเป็นอะไรที่แม่จะต้องเอาตัวเข้ามายุ่งดึงผู้หญิงคนอื่นเข้ามาแทรก แม่ชอบนักเหรอการที่มีคนมายุ่งวุ่นวายกับความรักของตัวเอง หรือว่าแม่ของผมป่วยแล้ววะ
ผมจะไม่พามอร์ฟีนหนี เพราะที่นี่คือที่ที่เราอยู่แล้วมีความสุข เธอเปิดร้านขายขนมแบบที่เธอตั้งใจ แล้วทำไมผมจะต้องพาเธอหน
