"คุณโลกันตร์! ฉันบอกให้ปล่อยไง" หญิงสาวเริ่มใช้เสียงดังขึ้น จนโลกันตร์ต้องยอมปล่อยเธอก่อน เพราะกลัวว่าคนที่นอนอยู่ด้านบน หรือพ่อของเธอจะได้ยินเสียง
พอปล่อยมือของเธอออกแล้ว เขาก็ลุกขึ้นจากโซฟา แล้วเดินตรงมาที่ประตู ..แต่พอเดินไปถึงประตู โลกันตร์ก็นึกได้ว่าตัวเองลืมเอากระเป๋าเงิน กุญแจรถ และโทรศัพท์วางอยู่ตรงที่นอนเมื่อสักครู่ ร่างหนาหันกลับมาโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว เพราะคิดว่าเขากำลังจะออกไป
"คุณเป็นอะไร" ชายหนุ่มถามขึ้นทันทีที่มองไปเห็นเธอกำลังเช็ดน้ำตาอยู่
"เปล่า"
"จะเปล่าได้ยังไงคุณร้องไห้ทำไม"
"คุณจะไปไหนก็รีบไปสิ จะมาสนใจฉันทำไม" ยิ่งเช็ดน้ำตาก็ยิ่งไหลออกมา จนเธอหยุดที่จะสนใจมัน
"คุณเป็นคนไล่ผมเองไม่ใช่หรือไง"
"ฉันไล่คุณ คุณก็จะไปงั้นเหรอ"
"เอ้า ตกลงที่ไล่ผม ไล่จริงไหมเนี่ย" ผู้ชายส่วนมากจะไม่รู้ว่าผู้หญิงกำลังคิดอะไรอยู่ ถ้าเธอไล่ด้วยความงอน..ง้ออีกแค่นิดเดียวก็คงจะหายโก
