ขนมผิงพาเพื่อนสนิททั้งสองคนพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำหญิงชั้น 3 ทันทีที่มาถึงอาคารเรียน เธอรีบคว้าล็อคประตูห้องน้ำแล้วยืนพิงบานไม้หอบหายใจถี่ หัวใจยังคงเต้นรัวเหมือนกลองรบ
“ผิง! แกโอเคไหม?” เสียงแยมดังมาจากหน้าห้องน้ำด้วยความเป็นห่วง
ผิงไม่ได้ตอบเธอรีบเปิดประตูออกมาแล้วพุ่งไปที่กระจกบานใหญ่ มือเล็กสั่นเทาปลดกระดุมคอเสื้อออก ทันทีที่ปกเสื้อเลื่อนลง รอยสีกุหลาบเข้มหลายจุดที่ซอกคอขาวระหงก็ปรากฏชัดในกระจกเงา มันแดงก่ำและดูดุดันกว่ารอยเดิมที่เจือจางไปจากเมื่อวานเสียอีก
“ฮือออ พวกแก! ทำไงดี รอยมันเข้มขนาดนี้ คอนซีลเลอร์ปกติจะเอาอยู่ไหมเนี่ย เฮียเพลิงนะเฮียเพลิง ทำไมต้องร้ายกับผิงขนาดนี้ด้วย!” ผิงบ่นอุบให้กับความร้อนแรงที่เขาฝากไว้เมื่อคืนยังคงตราตรึง
“เอาหน่า! แกเลิกบ่นแล้วมานี่เลย” น้ำเดินเข้ามาใกล้พลางควักกระเป๋าเครื่องสำอางออกมา “มัวแต่โวยวายเดี๋ยวเข้าเซกไม่ทันพอดี ดีนะที่ฉันพกคอนซีลเลอร์แบบ
