“เฮียไม่ไปโรงพยาบาลนะ แต่หนูต้องกลับเพนท์เฮ้าส์กับเฮีย”
เพลิงเอ่ยเสียงแหบพร่าอย่างเอาแต่ใจ พลางทิ้งน้ำหนักตัวลงบนร่างเล็กหนักขึ้นกว่าเดิม ใบหน้าหล่อเหล่าที่ตอนมีเลือดจางๆ ปริ่มที่มุมปาก ซบลงที่ซอกคอขาวอย่างคนหมดแรง ทว่าแววตาที่ซ่อนอยู่กลับเจ้าเล่ห์ร้ายกาจเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มจะลังเล
“แต่เลือดเฮียยังซึมอยู่เลยนะคะ ไปให้หมอดูหน่อยเถอะค่ะผิงขอร้อง”
“ไม่! หนูแค่เป็นพยาบาลให้เฮียก็พอ นะผิง..เฮียยังไม่หายโกรธเรื่องใบสมัครค่ายนั้นเลยนะ”
เพลิงทิ้งระเบิดใส่คนตัวเล็กทันที ขนมผิงหน้าซีดลงพลางมองคนเจ้าเล่ห์ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ทั้งห่วง ทั้งโกรธที่ตอนอยู่บริษัท เขาไล่เธออย่างไม่ใยดี แต่สุดท้ายเธอก็ต้องยอม ขนมผิงพยุงร่างสูงใหญ่เดินออกมาจากห้อง VIP โดยมีมือเล็กโอบเอวหนาไว้แน่นเพื่อกันไม่ให้เขาทรุดลงไปจริงๆ
ทว่าจังหวะที่เดินพ้นประตูออกมา ตุลย์กับนาวที่เพิ่งเดินกลับมาจากโซนระเบียง หยุดยืนตร
