ความเงียบเข้าปกคลุมห้อง VIP อีกครั้ง มีเพียงเสียงสะอื้นแผ่วเบาของขนมผิงที่ยังคงกอดประคองเพลิงไม่ยอมห่าง ตุลย์ยืนนิ่งราวกับร่างถูกสตัฟฟ์ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ใบหน้าของนาวราวกับต้องการพิสูจน์ว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือตัวจริง ไม่ใช่ภาพลวงตาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เขาเพิ่งดื่มเข้าไป
นาวถอนหายใจออกมาสั้นๆ ก่อนจะเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาตุลย์ช้าๆ ท่ามกลางสายตาอึ้งๆ ของติณณ์ที่นั่งลุ้นอยู่บนโซฟา เธอเอื้อมมือเรียวสวยไปคว้าข้อมือหนาของตุลย์ขึ้นมาดู สัมผัสอุ่นร้อนที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปีทำเอาตุลย์ถึงกับสะดุ้ง ทว่าเขากลับไม่ขยับหนี
“มือแดงหมดแล้ว เห็นไหม” นาวเอ่ยเสียงเรียบพลางพลิกหลังมือที่มีรอยช้ำและรอยเลือดจางๆ ของเพลิงติดอยู่ขึ้นมาดู เธอใช้นิ้วโป้งไล้เบาๆ บนรอยช้ำนั้นก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตัวสูงที่ยืนตัวแข็งทื่อ
“แกก็รู้ว่าไอ้เพลิงมันกระดูกเหล็กหน้าด้านจะตาย ต่อยมันไปก็เจ็บมือเปล่าๆ”
นาวทิ้งช
