"พี่บัว!"
"ฟ้าใส!"
"ภีม!"
"ปุณณ์!"
"ปัณณ์!"
เสียงเรียกอันพร้อมเพรียงกันของบรรดาพ่อแม่ และปู่ย่าตายาย ทำให้เด็กๆ ที่นอนเกลือกกลิ้งน้ำแดงบนพื้นผงกหัวขึ้นมามอง
"พี่แทน!" แทนไทแทบจะล้มทั้งยืนสองมือเกาะราวบันได พรพระพายรีบเข้าประคอง อาชิรีบวิ่งเข้าไปช่วยประคองอีกคน
"คุณโรส!" ดิษย์ประคองภรรยาที่ทำท่าจะเป็นลมล้มพับลงไปอีกคน
"คุณพ่อ คุณแม่มาแล้ว" เสียงเด็กๆร้องเรียกคนเป็นพ่อเป็นแม่ ตั้งท่าจะวิ่งเข้าไปหาด้วยความดีใจ
"ทุกคนหยุดอยู่ตรงนั้นเลยค่ะ" ชะเอมร้องห้าม เด็กๆ ต่างชะงักเท้า มองหน้ากันเลิกหลั่ก ยังไม่รู้ตัวว่าทำความผิด
"เอรินไปหยิบยาดมมา" อาชิสั่งน้องสาว
"ค่ะๆ" เอรินตอบ ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลในบ้าน ชะเอมกับแบมเข้าไปปฐมพยาบาลแทนไทกับรสสุคนธ์
"คุงย่าเปงไยฮับคุงปู่" ภีมถามเมื่อเห็นอาการของรสสุคนธ์
"คุณย่าตกใจจนเป็นลมครับ" ดิษย์บอกหลานชาย
"แย้วทำไมคุงย่าต้องตกใจจงเปงยมฮ
