เสียงเคาะประตูบ้านไม้หลังน้อยดังขึ้นหลายครั้งติด คนที่สูญเสียพลังงานจากการทำรักกับอีกคนที่เมาหนัก ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย
“คุณมะลิคะ คุณมะลิ คุณผู้หญิงให้เผือกมาดูว่าคุณมะลิไม่สบายหรือเปล่า”
เจ้าของชื่อที่กำลังถูกเรียกอยู่กะพริบตาปริบๆ เพื่อเรียกสติ เธอเหลือบดูนาฬิกาที่ผนังห้องแล้วก็ต้องตกใจ ลุกพรวดพราดขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว
“เห้ย สายขนาดนี้แล้วหรอเนี่ย”
“อืมมม มะลิ”
เสียงทุ้มงัวเงียจากผู้ชายที่นอนอยู่ด้านข้าง ทำเธอตกใจแทบสิ้นสติ กำลังจะเที่ยงแล้ว แต่เขากลับยังนอนอยู่ข้างๆ เธอ ตายแล้ว ตายแน่ยัยมะลิ
“หมอน่าน...”
“อืมมม ไปบอกยัยเผือกก่อนไป ว่าเธอไม่เป็นอะไร ให้จัดข้าวมาให้ 2 ที่ ไม่ต้องตกใจ ไม่มีใครรู้หรอกว่าฉันอยู่ที่นี่”
“จะบ้าหรอคะหมอ ถ้าจัดข้าว 2 ที่ เผือกต้องรู้แน่ๆ ว่าหมออยู่ที่นี่ ไม่ใช่ว่าขึ้นไปตามหมอข้างบนแล้วก็ไม่รู้”
“งั้นก็ไม่ต้อง เดี๋ยวเรื่องข้าวฉันจัดการเอง แต่
