รถตู้สามคันขับเรียงกันไปที่เชียงราย เส้นทางคดเคี้ยวตลอดการเดินทาง กว่าจะมาถึงก็เล่นเอาเกือบค่ำมืด
“นั่นใครน่ะพ่อ”
หญิงวัยกลางคนชะโงกหน้าออกมาส่องดูที่หน้าบ้าน พลันชะงักมือที่กำลังโขลกพริกกับกระเทียมเสียงดังลั่นครัว
ผู้เป็นสามีรีบวางเข่งกะหล่ำปลีลง พร้อมกับพยายามเพ่งมองดูผู้มาใหม่ก้าวขาลงจากรถ พอเห็นหน้าชายร่างสูงใหญ่ก็จำได้ในทันที
“พี่ซูเปอร์แมน พี่ทิชาาา!!!”
เด็กชายตัวเล็กเปิดประตูออกมาเห็นกลุ่มคนมากมาย แต่ที่เด่นสุดคงเป็นคนที่คุ้นเคยกัน
เอิร์ธรีบวิ่งเข้ามาหา ก่อนฟาโรห์จะคว้าตัวขึ้นอุ้มด้วยท่าที่คุ้นเคย แต่ว่ารอบนี้อีกฝ่ายตัวหนักขึ้นเยอะจนรู้สึกได้
“โห ไม่ได้เจอแค่แป๊บเดียว ตัวโตขึ้นเยอะเลยนะเรา”
“แป๊บเดียวที่ไหน ผมรอพี่ทุกวันเลย”
เขาพูดน้ำเสียงจริงจัง ซึ่งผู้เป็นพ่อก็พยักหน้าสำทับ เพื่อให้มั่นใจว่าเขาพูดจริง ๆ
“แล้วอีกอย่าง ผมกินข้าวเยอะ ๆ ตามที่แม่บอก เลยตัวโตไง”
เจ้าตัวเล็กร
