“จ้ะ พี่อยู่ที่บ้านในเมือง แล้วตอนนี้เมอยู่ไหน” เธอถามน้องสาว
“หา...เมมาเชียงใหม่เหรอ ตอนนี้จะถึงบ้านแล้ว อีกสองนาที” เธอพูดเสียงดังกะให้อินทัชได้ยินด้วย
“ได้ๆ เดี๋ยวพี่ลงไปเปิดประตูให้เดี๋ยวนี้ล่ะ” อินทัชรู้สึกอยากตายซะตรงนั้น สงสัยเขาจะทำบาปอะไรไว้แน่ๆ พรรณวดีวางสายแล้วหันมามองเขา
“เมมาค่ะ เสียงไม่ค่อยดีเลย คงจะต้องค้างที่นี่ คุณคงจะต้องกลับไปนอนห้องเล็กแล้วล่ะคืนนี้” เธอบอกเขา
อินทัชถอนใจ “ให้เมนอนห้องนี้ แล้วเหมียวไปนอนกับพี่ห้องเล็กละกันครับ”
พรรณวดีไม่อยากแย้งเขา รอเมขลามาก่อนค่อยว่ากัน เธอรีบไปแต่งตัวใหม่ ขณะที่อินทัชกลับไปแต่งตัวที่ห้องเล็กเพื่อรอรับน้องสาวภรรยา
เมื่ออินทัชและพรรณวดีลงมาด้านล่าง เมขลาก็เดินทางมาถึงพอดี ชายหนุ่มเห็นน้องสาวภรรยาหน้าตาซีดเซียว ตาบวมเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก เขาจึงทักทายพอสมควรแล้วขอตัวไปพักผ่อนให้พี่น้องคุยกันเอง
จนเวลาผ่านไปค่อนคืน พรรณ
