“แล้วเมียคุณล่ะ” เธอถามเสียงขื่น
“ผมอธิบายได้”
“คุณควรอธิบายก่อนจะถึงวันนี้ ฉันไม่ควรจะรู้เพราะคนอื่น ถึงตอนนี้คุณไม่มีเวลาแล้วคุณอินทัช” พรรณวดีลุกเดินหนี แต่อินทัชขวางหน้าไว้
“ผมไม่ยอม” เขากอดรัดร่างเธอแน่น พรรณวดีผลักไส
“ปล่อยฉัน” แต่อินทัชเหมือนคนบ้า เขาอุ้มเธอก้าวขึ้นบันไดตรงเข้าห้องเปิดประตูและปิดมันลงด้วยฝ่าเท้าดังสนั่น
“คนหยาบคาย ปล่อยฉันนะ” หญิงสาวจิกเล็บไปทั่วหน้าตาและลำคอของเขาจนแสบ เขาวางเธอลงบนฟูก รวบมือบางไว้กับที่นอน ทิ้งตัวลงทาบทับ
“ตอนนี้คุณอาจจะกำลังท้องลูกของผมอยู่ก็ได้” เขาพูด
หญิงสาวหน้าแดงด้วยความโกรธ “ฉันจะไม่ท้อง ไม่มีวัน”
อินทัชหรี่ตามอง “ทำไม ผมไม่เคยป้องกันเลยนะ”
“ฉันอาจจะไร้สติไปกับคุณในหลายๆ เรื่อง แต่ก็ไม่ใช่ทุกเรื่อง คุณคิดว่าฉันจะไม่ป้องกันเหรอ” เธอสลัดตัวหลุดออกจากอ้อมแขนเขาได้ ลุกขึ้นยืน “ฉันฉีดยาคุมตั้งแต่ก่อนไปวาวีอีก” เธอวิ่งไปที่ประตูห้อง
