5. พี่ทิศเหนือ+หนูต้นตอง

5 "ต้นตอง"ผมพึมพำประคองเด็กที่เดินชนขึ้นมา เธอมาที่มหาลัยผมนี่ แต่ทำไมไม่เข้าไปหาผมอย่างเคยละ หรือเพิ่งมา? "ปล่อยค่ะ"เธอบิดแขนออกจากมือผม หลบตาลงต่ำไม่กล้าสบตา "แกรู้จักพี่เขาหรอ"เพื่อนในกลุ่มเธอถาม ไม่ใช่น้องเกี๊ยวขาประจำนะ วันนี้มาเป็นกลุ่มใหญ่ "ไม่รู้ ไปเถอะเดี๋ยวเข้าห้องประชุมไม่ทัน"เธอส่ายหน้า สะบัดแขนออกจากผมอีกรอบ แล้วเร่งฝีเท้าเดินไปทางหอประชุมใหญ่ ปล่อยให้ผมยืนตัวแข็งอยู่กับที่ ไม่รู้จักงั้นหรอ ผมนี่เห็นทุกอย่างในตัวยัยนั่นหมดแล้วยังจะบอกว่าไม่รู้จักอีก! แปะๆ "วันนี้มีแนะแนวน่ะ"ไอ้ทรัชเดินมาตบบ่าบอกผม "อ้าว แล้วนั่นมึงจะไปไหน"มันตะโกนถามเมื่อผมเดินไปอีกทางที่ไม่ใช่ทางขึ้นตึกเรียน "วันนี้กูไม่เข้าเรียน"ผมบอกเสียงเรียบ เดินตึงๆไปตามทาง ให้ทันเด็กกลุ่มนั้น พรึ่บ "มานี่!"ผมกระชากแขนเล็กเข้าหาตัว เมื่อตามทัน "...ปล่อยนะ ไม่รู้จัก"เธอมองหน้าผมแล้วสะบัดแขนออกอย่างเคย ยังคงไม่รู้จักผมต่อไป "ต้นตอง!"ผมเริ่มขึ้นเสียง ไม่สบอารมณ์ที่เธอบอกว่าไม่รู้จักผม แต่ก่อนวิ่งตามก้นต้อยๆมาวันนี้มาบอกว่าไม่รู้จักได้ไง "ไม่รู้จัก"เธอหลบตาลงก้มหน้าตอบเหมือนเดิม "@$$&##" "@%**£¥$#" เสียงคนเริ่มซุบซิบกันแต่ผมไม่สนใจ จ้องหน้าคนบอกว่าไม่รู้จักผมนิ่ง "เออ...ฉันว่าพวกเราเข้าห้องประชุมกันดีกว่า ปล่อยให้ต้นตองเคลียร์กับพี่เขาดีกว่านะ"น้องเกี๊ยวแก้สถานการณ์ "อ้าว ตกลงรู้จักกันหรอ" "รู้สิ มันงอนพี่มันนิดหน่อยนะ" "อ้อ งั้นแล้วไป ป่ะๆพวกเรา" เด็กๆพากันเดินเข้าห้องประชุมไป ผมดึงลากยัยคนที่ไม่รู้จักไปขึ้นรถ วันนี้ต้องสะสางให้เสร็จ "ปล่อยนะ ไม่รู้จัก ไม่รู้จักกัน"เธอขัดขืนไม่ยอมขึ้นรถ แล้วพูดเป็นแค่สองประโยคนี้หรอวะ ปล่อยนะ กับไม่รู้จักเนี่ย "ขึ้น!"ผมกดเสียงต่ำ ยัดร่างบางเข้าไปในรถ แล้ววิ่งไปฝั่งคนขับ ขับออกไปส่วนยัยเด็กนั่นก็ยังคงพึมพำคำเดิม "ไม่รู้จัก" "ไม่รู้จัก" เอี๊ยดดดด ผมหักรถเข้าจอดข้างทางเมื่อทนไม่ไหว ผมรอให้ถึงคอนโดไม่ได้แล้ว! พรึ่บ จุ๊บ จ๊วบ ผมดึงร่างบางเข้ามาประกบปากจูบ จะได้เลิกพูดว่าไม่รู้จักสักที แต่เธอก็ต่อต้าน ไม่ยอมให้ผมจูบ ผลักไสไล่ส่ง "อื้อออ" เพี๊ยะ!!! หน้าผมหันไปตามแรงตบ มือเล็กๆแต่แรงไม่เล็กเลย "จิ๊!"ผมใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม จิปากไม่สบอารมณ์ หันไปมองคนที่ทำผมเจ็บ เธอกล้าตบผมเลยหรอ "ตะ...ตอง ตองไม่ได้ตั้งใจ"ทำหน้าเสีย มองผมเลิกลักด้วยความกลัว น้ำตาค่อยๆคลอเบ้าแล้วไหลลงอาบแก้ม "ฮือออ"แล้วในที่สุดก็ปล่อยโฮ ผมไม่พูดอะไร ออกรถขับไปที่คอนโด ไม่มีบทสทนาใดๆ มีเพียงเสียงสะอื้นร้องไห้ของคนข้างๆ "อึกๆๆ ฮือออ"เธอพยายามกลั้นเสียงร้องไห้ให้เบาที่สุด กลัวว่าผมจะด่ามั้ง พอมาถึงคอนโด ผมก็เปิดประตูจูงมือเล็กเข้าไปในลิฟต์ เธอไม่ขัดขืนเดินตามมาง่ายๆ แต่ยังคงสะอื้นร้องไห้อยู่ "อึกๆ ฮือ อึกๆ" "หยุดร้องได้แล้วมั้ง"ผมปรายตาลงมอง "แล้วพามาทำไมล่ะ เดี๋ยวแฟนนายก็มาตบฉันหรอก!" "นาย? ฉัน?"ผมแตะคางมนเชยขึ้นสบตา ผมกับเธอห่างกันกี่ปี กล้าเรียกนายฉันเลยหรอเด็กนี่ พรึ่บ ปัดมือผมออกด้วย "เก่งขึ้นเยอะนี่" ติ๊ง! เสียงลิฟต์เปิดออกเมื่อถึงชั้น ผมจูงมือเล็กเดินดุ่มๆเข้าไปในห้อง ทิ้งเธอลงบนโซฟาแล้วยืนมอง "พามาที่นี่ทำไม"เธอเช็ดน้ำตา หันหน้าไปทางอื่น "มาระลึกความจำไง ไหนบอกไม่รู้จักฉัน คงจำได้นะว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนี้บ้าง" "ก็ไม่รู้จัก จำไม่ได้"เชิดหน้าตอบ ยังจะดื้อด้านอีก! เดี๋ยวพ่อก็จับปล้ำโชว์เลย "ต้นตอง!"ผมกดเสียงต่ำ เธอชักจะยั่วอารมณ์โกรธผมมากไปแล้วนะ "ก็มาเป็นของหนูก่อนซี่! ไม่งั้นไม่ต้องมารู้จักกันเลย"กอดอกขู่ซะด้วย ยัยเด็ดนี่กล้าขู่ผม "งั้นเธอต้องเป็นของฉันก่อน"ผมขยับเข้าใกล้ เท้ามือสองข้างไปที่โซฟากักขักเธอไว้ "หมายความว่าไง"ทำเป็นงงไปได้นะ ผมรู้ว่าเธอรู้ว่าผมหมายความว่าไง "ตามที่พูด" "ก็เป็นแล้วไง"นั่นไงผมบอกแล้วว่าเธอรู้ ว่าผมหมายความว่าไง ยัยเด็กนี่ไม่ได้อินโนเซ้นท์ตามอายุหรอก เด็กสมัยนี้โตเร็วจะตายไป "เป็นอีกรอบแล้วกัน"ผมก้มลงกระซิบเสียงแหบพร่า ขบหูเล็กๆนั้นแกล้งเล่น "อื้อ! ปล่อยนะ เดี๋ยวแฟนนายก็มาเห็นหรอก"เธอผลักผมออก ดีดดิ้นไม่ยอมให้เข้าใกล้ "คนไหน"ที่ว่าแฟนผมๆนี่มันคนไหนกัน ผมก็อยากรู้เหมือนกัน "คนไหนอะไร" "คนไหนแฟนฉันที่เธอหมายถึง" "มีเยอะจนจำไม่ได้เลยรึไง" "ไม่มี!" "หมายความว่าไง?" "ก็ฉันยังไม่มีแฟน เลิกตีโพยตีพายไปเองได้แล้ว"บอกไม่สบอารมณ์ ผมจะพูดอะไรแค่ครั้งเดียว และเรื่องนี้ผมเคยพูดไปแล้วด้วย แต่เธอเมาจำไม่ได้เองแล้วมาตีโพยตีพายหายไปเป็นอาทิตย์ "แต่ว่าวันนั้นพี่เหนือบอกว่าจะไม่เลิกกับแฟน"เธอยังไม่เชื่อ กอดอกทำปากยื่นใส่ แต่แอบหรี่ตามอง "ก็ไม่มีแฟนจะให้เลิกกับใคร"วันนั้นเธอฟังไม่จบเอง แล้วร้องไห้วิ่งออกไปแบบนั้น "งั้นพี่เหนือเป็นของหนูแล้วนะ"ยัยเด็กนั้นค่อยๆยิ้ม บิดตัวเขิน "อะไร ยังไม่ได้ทำอะไรเลย"ผมยืดตัวยืนตรง เกาท้ายทอย ผมเสียรู้เด็กมันเถอะ "ก็คืนนั้นทำแล้ว"เธอบอกปากยื่น "ไม่เห็นจำได้"ผมไม่เคยทำอะไรเธอเลย อันนี้ก็ตีโพยตีพายไปเองทั้งนั้น "ก็หนูจำได้!"โกหกเถอะยัยนี่ "ก็ฉันจำไม่ได้" "...งั้นให้ทำอีกรอบก็ได้"เธอเงียบไปครู่หนึ่ง กรอกตาใช้ความคิดถึงบอกผม ให้กินตัวเอง ยัยเด็กนี่มัน! ป๊อก! อดไม่ได้ดีดนิ้วไปที่หน้าผากเล็กเป็นการลงโทษ มีผู้หญิงดีๆที่ไหนเสนอตัวให้ผู้ชายแบบนี้ "โอ้ยเจ็บนะตีหนูทำไม"เธอกุมหน้าผากตัวเองบริเวณที่ผมดีด "อย่าแก่แดดให้เยอะ"รอสิบแปดก่อนเถอะฉันกินเธอแน่ ยัยเด็กแก่แดดเอ้ย! "แต่พี่เหนือเป็นของหนูแล้วนะ"เธอกระโดดมาเกาะแขนผม ท่าทางดีใจแตกต่างจากก่อนหน้านี้ กลับกลายมาเป็นปลิงอีกแล้วสินะ "จะย้ำอะไรนักหนา" "^^" "ไม่ต้องมายิ้ม"ผมไม่อยากติดคุกข้อหาพรากผู้เยาว์หรอกนะ "ก็หนูดีใจนี่^^"