4. พี่ทิศเหนือ+หนูต้นตอง

4 มหาลัย ฉันกับยัยเกี๊ยวออกจากโรงเรียนในคาบบ่าย มาที่มหาลัยอย่างรวดเร็วว่องไว รู้งี้บอกมันตั้งแต่วันแรกแล้ว ฉันกับยัยเกี๊ยวเดินไปที่ประจำของพวกพี่ๆเขา และก็เจอหนุ่มๆนั่งอยู่จริงๆด้วย ทันทีที่สบตากับพี่เหนือ เหมือนฉันเห็นแววตาดีใจของพี่เขาแต่ดูเหมือนฉันจะตาฝาดไปเอง เพราะมันแค่แว็บเดียวเท่านั้น "ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ยคะ" ฉันบอกคนเย็นชาที่นั่งนิ่งเย็นยะเยือก พรึ่บ เขาไม่ตอบ แต่ลุกขึ้นเดินนำฉันไป แล้วนั่นจะไปไหน? เดินดุ่มๆไปคนเดียว หรือว่าเขาจะหนีฉัน? "พี่เหนือรอตองก่อน"ฉันวิ่งตาม ย้ำนะว่าเขาเดินฉันวิ่ง! พรึ่บ อยู่ๆเขาหยุดเดินหันมาดึงฉันเข้าไปในห้องๆหนึ่ง แล้วประกบปากจูบฉันซะดื้อๆ ฉันยืนนิ่งไม่ได้ตั้งตัว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก "อื้อออ"ฉันครางประท้วง กำคอเสื้อนักศึกษาพี่เขาแน่น ฉันหายใจไม่ออกเหมือนจะขาดใจตาย แต่แล้วก็เหมือนล่องลอยอยู่บนปุยนุ่นไม่อยากไปไหน นี่หรอจูบ? จูบแรกของฉัน "จะ...จูบทำไม"ฉันถามเมื่อพี่เหนือถอนจูบออก หลบตาลงต่ำไม่กล้าสบตา เมื่อกี้เราจูบกันนะ ปากเขากับปากฉันประกบกัน ลิ้นเขาที่แทรกเข้ามาในปากทำให้ขนลุกไปหมด "จูบแรก?"เลิกคิ้วสูง เขารู้! "อือ"ฉันพยักหน้าเขินอาย "แน่ใจหรอ? จูบแรกของเธอ ฉันได้ตั้งแต่คืนนั้นแล้วหรอก" ....หมายความว่า "คืนนั้น หนูเสียตัวให้พี่เหนือแล้วหรอ"ฉันสตั้นเงยหน้าขึ้นถาม เกือบลืมเรื่องที่อยากรู้ไปเลย "..."เขาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แปลว่าอะไร? "พี่เหนือต้องรับผิดชอบ!"ฉันเม้มปากเป็นเส้นตรง โผงขึ้นเสียงดัง เขาต้องรับผิดชอบฉัน จะมาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แบบนี้ไม่ได้! "รับผิดชอบ?"เขาเลิกคิ้วขึ้นสูง ทำหน้าไม่เข้าใจ "พี่เหนือต้องแต่งงานกับหนูไง"ฉันกอดอกเชิดหน้า ยังไงเขาก็ต้องรับผิดชอบฉัน ได้แล้วก็ต้องรับผิดชอบสิ "แต่งงาน? เธออายุเท่าไหร่คิดเรื่องแต่งงานเนี่ย แล้วพ่อแม่เธอจะว่ายังไงยัยเด็กแก่แดด" "พ่อแม่หรอ"ฉันพึมพำคิด ใช่พ่อกับแม่ต้องโกรธมากแน่ๆถ้ารู้ว่าฉันนอกลู่นอกทาง "งั้นเป็นแฟนก่อนก็ได้ ให้หนูโตกว่านี้แล้วเราค่อยแต่งงานกัน"รออีกนิดก็ได้ ไม่เป็นไร พ่อกับแม่จะได้ไม่ดุด้วย "หนูตัวใหญ่จังวะ"เขาไล่นิ้วลูบไปตามกรอบหน้าฉันเล่น อย่างล้อๆ "ตองจริงจังนะ"ฉันปัดมือเขาออก ทำหน้าจริงจังสุดๆ "ฉันก็จริงจัง"หน้าแบบนี้หรอจริงจังบอกฉันที "หรือพี่มีแฟนอยู่แล้ว รอพี่เลิกกับแฟนก่อนก็ได้ หนูรอได้"ฉันใจกว้างสุดๆเลยนะ ถ้าเขามีแฟนอยู่แล้วฉันจะให้โอกาสเขาได้อยู่กับแฟนก่อนก็ได้ แต่เมื่อถึงวันนั้น วันที่ฉันโตกว่านี้เขาต้องแต่งงานกับฉันนะ "ทำไมฉันต้องเลิกกับแฟน?" สตั้นไปไม่เป็นเลย เขาจะไม่เลิกกับแฟน ก็แสดงว่าจะไม่รับผิดชอบฉันสินะ "...คนใจร้าย ฮือออ ได้แล้วก็ทิ้ง"ฉันเม้มปากพยายามกลั้นน้ำตา มองหน้าเขาอย่างเจ็บปวด แล้ววิ่งร้องไห้ออกจากห้องนั้น "ฮือออ อึกๆ ฮือออ" ไม่รับผิดชอบไม่เป็นไร ฉันไม่อยากบังคับใครมารับผิดชอบหรอก ในเมื่อเขาบอกชัดเจนขนาดนั้นฉันก็จะไม่ดื้อด้าน "ตอง! แกเป็นไร ร้องไห้ทำไม"ยัยเกี๊ยววิ่งตามฉันมาถาม "เขาไม่รับผิดชอบ ฮืออออ"ฉันหันไปมอง โผกอดเพื่อนแน่น ฉันเสียใจ เสียใจยิ่งกว่าสอบไม่ผ่านแล้วโดนแม่ตีอีก "แสดงว่าแกกับพี่เขา..." "อือ ฮืออออ"ฉันพยักหน้า รู้ว่ายัยเกี๊ยวหมายถึงอะไร "ทำไมเลวแบบนี้!!" "เขาบอกว่าเขาจะไม่เลิกกับแฟนเขา ฮือออ อึกๆ ฮืออออ" ทิศเหนือ ผมวิ่งตามยัยเด็กแก่แดดนั่นออกมาแต่ไม่ทัน "มึงทำอะไรให้น้องร้องไห้กลับบ้านขนาดนั้นวะ"ไอ้เทลถาม "ก็แค่เด็กแก่แดดมาเรียกร้องให้กูรับผิดชอบ แต่งงานด้วย"ผมว่าเซ็งๆ ทิ้งตัวลงนั่ง "ห๊ะ! แต่งงาน"/"แต่งงาน"พวกมันสองตัวร้องผสานเสียงกัน ถ้าจะร้องผสานเสียงได้ดีขนาดนี้ ไปเรียนร้องเพลงเถอะ ไม่ต้องเรียนมันหรอกวิศวะเนี่ย "เออ! เป็นพวกมึงจะยอมมั้ยล่ะ"ผมกระแทกเสียง ไม่สบอารมณ์ "ตกลงมึงได้น้องเขาแล้ว?"ไอ้ไทชิ หรือเรียกว่าไอ้ทรัช ถาม ดงได้อะไรล่ะ ยัยนั้นเมาแล้วถอดเสื้อผ้าเอง ตื่นมาก็เลยเข้าใจผิดคิดว่าได้เสียกับผม มาเรียกร้องให้แต่งงานบ้าบอ "..."ผมไม่ได้ตอบพวกมัน ได้แต่ทำหน้าเซ็งเป็ด หลายวันผ่านไป "มานั่งทำอะไรตรงนี้ไม่เข้าเรียนกันหรอวะ"เสียงไอ้ทรัช เดินมาตามผมกับไอ้เทล ที่นั่งเล่นอยู่ที่โต๊ะข้างตึกคณะ "เหลือเวลาอีกตั้งเยอะมึงจะรีบไปไหน"ไอ้เทลเป็นคนบอก ยังคงนั่งนิ่งไม่ไปไหน ทั้งที่เหลืออีกแค่สิบนาทีก็เข้าเรียน "หรือว่าาาา"มันลากเสียงยาว กอดไหล่ไอ้เทลนั่งลงข้างๆ ทำหน้ากวนโอ๊ย เว้นจังหวะก่อนจะพูดต่อ "พวกมึงมานั่งรอน้องเกี๊ยวซ่ากับต้นตอง?" "ไม่ใช่!"/"ไม่"ผมกับไอ้เทลตอบพร้อมกัน ใครมันจะมานั่งรอยัยเด็กนั่นกัน ที่นี่เป็นที่ประจำของพวกผมอยู่แล้วจะมานั่งเล่นก็ไม่เห็นแปลก แต่จะว่าไปยัยเด็กนั่นไม่มาก่อกวนผมเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่มาขอให้ผมรับผิดชอบแล้วร้องไห้กลับบ้าน ตอนแรกก็รำคาญนะที่ยัยเด็กนั่นคอยถามคอยพูดนั่นพูดนี่ แต่พอเธอหายไปจริงๆมันก็รู้สึกแปลกๆ "อ้อหรอ งั้นก็ขึ้นไปเรียนสิวะ"น้ำเสียงล้อสุดๆ "จะเร่งอะไรนักหนาวะ"ผมเป็นคนพูด ก่อนจะลุกขึ้นเดินขึ้นตึกไปเรียน แต่ระหว่างทางผมก็เดินชนเข้ากับใครคนหนึ่ง "อุ๊ย! ขอโทษค่ะ"