กว่าสองสัปดาห์ที่ขุนเขาหายไปจากชีวิตเธอ จะว่าหายไปก็ไม่เชิงเพราะเมื่อเธอโทรหรือส่งข้อความไปเขายังคงตอบและพูดคุย ทว่าก็เพียงไม่นานก็ต้องรีบวางสายไปคล้ายกับว่าตอนนั้นกำลังยุ่งมาก มากจนไม่มีเวลาที่จะมาเจอกันอย่างเมื่อก่อน
มือเรียวใช้ช้อนเขี่ยลงบนจานข้าว โดยดวงตากลมเหม่อลอยไปตรงหน้าอย่างไร้จุดหมาย หยดน้ำตาเม็ดเล็กค่อยๆ ไหลอาบแก้มขาวเป็นสาย ร่างบอบบางของมะนาวนั่งเขี่ยข้าวในจานอยู่เช่นนี้เกือบชั่วโมงแล้ว คิ้วเรียวได้รูปขมวดเป็นปมอย่างคนคิดไม่ตก หลายวันแล้วที่เธอต้องอยู่คนเดียว กินข้าวคนเดียวและนอนคนเดียวโดยไร้ขุนเขา ครั้งนี้เขาคงโกรธเธอจริงๆ สินะ
หญิงสาวลุกจากที่นั่งอย่างเหม่อลอยจัดการเก็บกวาดจานอาหารและข้าวของที่ซื้อมาเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้วจึงเข้าห้องเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย ทุกการกระทำเชื่องช้าจนผิดปกติเพราะเธอเอาแต่เหม่อลอยตลอดเวลา ในหัวคิดถึงแต่เรื่องระหว่างเธอกับแฟนหนุ่มหลังจากนี้ เธอย
