ดวงตาเรียวสวยกระพริบถี่ติดกันหลายครั้งเพื่อปรับแสงในยามเช้าของอีกวัน ความรู้สึกหนักอึ้งและปวดเมื่อยเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างทับอยู่เรียกความสนใจจากเธอไม่น้อย
“อื้อออ คุณขุน กลับไปได้แล้วค่ะ” มะนาวหันหน้าไปเรียกเจ้าของท่อนแขนที่ซบหน้าอยู่ตรงแผ่นหลังของเธอ เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีคนหน้ามึนมาขอนอนด้วย และด้วยความเมาทำให้เธอขี้เกียจจะโต้เถียงเขา
“อืมม ขออีกหน่อย” วงแขนแข็งแกร่งรวบตัวเธอเข้ามากอดแน่นขึ้นกว่าเดิมจนเธอแทบหายใจไม่ออก
“มะนาวมีเรียน ปล่อยก่อนค่ะ คุณขุน”
“…..”
“คุณขุน ปล่อยเดี๋ยวนี้” มือเรียวพยายามยกแขนอันหนักอึ้งให้พ้นตัว เมื่อรู้สึกอับจนหนทางจึงหยิกไปบนหลังมือที่ซุกอยู่ตรงหน้าท้องแบนราบของเธออย่างหมั่นเขี้ยว
“ตื่นแล้ว” เสียงทุ้มพูดขึ้นงัวเงีย แต่เธอมองว่าเสียงงัวเงียแต่สำหรับเธอกลับรู้สึกว่าเสียงเขามันเซ็กซี่ซะเหลือเกิน มันน่าจับขย้ำซะให้เข็ด ไหนๆ ก็มาอ่อยกันถึงที่ขนาดนี้
“ตื่นแ
