“คืนนี้นอนนี่นะ”
“คะ?”
“เหนื่อย ขี้เกียจขับรถ”
“ไม่เป็นไรค่ะ มะนาวกลับเองได้”
“อย่าดื้อ”
“มะนาวจะกลับ”
“นอนนี่”
“ไม่ดีมั้งคะ”
“อยากให้นอนด้วย จบนะ”
“ก็แค่นั้นแหละค่ะ”
ใบหน้าสวยเผยรอยยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจกับคนปากแข็ง ตากลมใสทอดมองแฟนหมาดๆ ที่นอนแผ่อยู่บนที่นอนอย่างเหนื่อยใจ แค่บอกมาตรงๆ ไม่รู้จะฟอร์มจัดอะไรขนาดนั้น หลังจากเคลียร์เรื่องที่บ้านของคนตรงหน้าเสร็จ เขาก็พาเธอขึ้นมาบนห้องนอนด้วยอ้างว่าตัวเองง่วงนอนแล้วรีบลากแขนเธอขึ้นมาโดยไม่สนสายตาใคร
เธอสามารถมาค้างที่นี่ได้ตามใจต้องการเพราะเจ้าของบ้านทั้งสองอนุญาตเธอเรียบร้อย โดยท่านทั้งสองยังออกปากยอมรับเธอเป็นลูกสะไภ้อย่างยินดี อีกทั้งยังทิ้งท้ายว่าย้ายมาอยู่ด้วยกันกับลูกชายของเขาเลยยิ่งดี ทว่าเธอกลับปฎิเสธไปเพราะหากอนาคตเกิดเลิกกันขึ้นมาเธอกลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นคนไร้บ้าน
“ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ ลุก” มือเรียวตีเบาๆ ที่หลังมือของคนขี้
