สามอาทิตย์ต่อมา
-ไข่เจียว TALK-
ฉันมานั่งรอคุณอาที่บ้านของเขา เราตกลงจะคุยกันเพียงลำพัง สามอาทิตย์ที่ฉันได้อยู่กับตัวเอง มีหลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงทั้งร่างกายและอารมณ์ แต่ยังดีที่มีครอบครัวคอยให้กำลังใจ มีอาซานที่คอยห่วงใย คอยไปมาหาสู่ทั้งที่เขาไม่ใช่คนเข้าสังคม คนไม่สนโลกแต่มาคอยสนใจผู้หญิงอย่างฉัน
เกือบเดือนที่ไม่ได้เจอคุณอายอมรับว่าตื่นเต้นมาก กลัวด้วย ใจสั่นไม่ค่อยกล้าสู้หน้าเพราะว่าฉันก็มีส่วนทำให้แม่เขาตาย จึงรู้สึกผิดอยู่ในใจ
“รอนานไหม” และไม่นานคุณอาก็เดินมานั่งฝั่งตรงข้าม ฉันรู้สึกไปเองหรือเปล่านะว่าน้ำเสียงที่เขาพูดคุยกับฉันมันเปลี่ยนไป
“ไข่เพิ่งมาค่ะ” ฉันเงยหน้ามองจึงได้เห็นเขาเต็มตา คุณอาดูซูบผอมลงไปเยอะ ใบหน้าค่อนข้างโทรมอย่างชัดเจน และไม่มีสายตาที่อ่อนโยนให้ฉันอีกแล้ว
“อาขอโทษนะเรื่องวันนั้นที่อาลงมือกับไข่ แล้วก็ขอโทษแทนน้องชายของอาด้วยที่ไประรานไข่เจียว พวกเขาเข้
