37 แต่ฉันก็ชอบเธอเหมือนกัน
ปิ่นมุกลืมตาขึ้นมาอีกครั้งปรากฏว่าเธอนอนอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ไม่คุ้นเลย สักพักเหมือนได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา เธอดีดตัวลุกขึ้นนั่ง เห็นปริยภัทรเดินมาพร้อมกับถาดอาหาร
“คุณ!”
“อรุณสวัสดิ์”
“ฉะ...ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” นี่เธอสลบไปนานขนาดนั้นเลยหรอ พอตื่นขึ้นมาก็ปรากฏว่าเช้าแล้ว “แล้วเมื่อคืน...”
“ไม่ต้องกลัวนะ เมื่อคืนเธอไม่ได้เป็นอะไร ยังเป็นปิ่นมุกคนเดิม”
“หมายความว่าคุณเป็นคนช่วยฉันใช่ไหมคะ เพราะก่อนสลบไป เหมือนได้ยินเสียงคุณร้องเรียกชื่อฉัน”
“ถ้าไม่ใช่ฉันแล้วจะเป็นใครไปได้ล่ะ โชคดีนะที่ฉันไปช่วยได้ทัน ไม่งั้นเธอเสร็จพวกมันแน่” เขาเหลือบตามองด้วยความเป็นห่วงก่อนจะวางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างๆเตียง แล้วดึงเก้าอี้มานั่ง “ยังกลัวอยู่หรอ”
“ค่ะ ฉันไม่คิดว่าคุณจันทิมาจะกล้าทำแบบนี้”
“ฉันจำได้ว่าจันทิมาคือแฟนเก่าของปุณวิชญ์”
“ค่ะ แต่ทั้งสองคนเลิกกันก่อนที่พี่เปรม
