เข็มหอมหน้าเศร้าหมองเมื่อถูกเนโลคลิสตัดสายทิ้งอย่างไม่ไยดี ใจหนึ่งก็อยากจะแง่งอนบ้าง แต่อีกใจก็สำนึกได้ว่าเพราะตัวเองทำผิดเอง ดังนั้นหล่อนคงต้องยอมรับผิดไปเต็มๆ
“คุณหนูหอมจะออกไปไหนอีกคะ”
“หอมมีธุระค่ะป้า แต่ไปไม่นานหรอกค่ะ”
ป้าสำอางเดินมาแตะแขนกลมกลึง และพูดอย่างเป็นกังวล “เดี๋ยวคุณเนลก็โมโหอีกหรอกค่ะ”
“ยิ่งหอมไม่ออกไป คุณเนลของป้าก็จะยิ่งโมโหมากขึ้นน่ะสิคะ”
“อ้าว ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะคะคุณหนูหอม”
หญิงสาวถอนใจเบาๆ ใบหน้าเศร้าหมอง “ก็หอมก่อเรื่องเอาไว้น่ะสิคะ ตอนนี้คุณเนลของป้าคงเข้าใจหอมผิดไปกันใหญ่แล้ว”
“เรื่องผู้ชายที่แวะมาหาคุณหนูหอมเมื่อตอนสายน่ะเหรอคะ”
เข็มหอมพยักหน้าน้อยๆ “ใช่ค่ะ หอมปากไม่ดีเอง ไปบอกเขาว่าโสด แถมยังเชื้อเชิญว่าถ้าผ่านมาก็แวะมาเยี่ยมที่บ้านได้ เขาก็เลยมาจริงๆ แต่มันจะไม่มีอะไรเลย ถ้าคุณเนลของป้าไม่มาเห็นเข้า”
“เรื่องใหญ่สิคะงานนี้”
“ค่ะ หน้าหงิกเดินออกไปเลย”
