ปฐพีที่กำลังนั่งพิมพ์งานอยู่ที่โต๊ะ รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดรับ เพราะรู้ดีว่าปลายสายคือใคร
“วันนี้ผมไม่กลับเข้าไปที่โรงแรมแล้วนะ ถ้ามีอะไรด่วนติดต่อผมทางมือถือก็แล้วกัน”
“ครับคุณเนล อ้อ คุณเนลครับ...”
“มีอะไรหรือเปล่า”
“หลังจากคุณเนลออกไปแค่ไม่ถึงสิบนาที คริสติน่ามาขอพบคุณเนลครับ เห็นบอกว่าพรุ่งนี้จะมาใหม่อีกครั้ง”
“ผมไม่อนุญาตให้เข้าพบ จนกว่าจะครบหนึ่งเดือน มีอะไรอีกไหม ใกล้เวลาลูกค้ามาแล้ว”
“ไม่มีแล้วครับคุณเนล สวัสดีครับ” ปฐพีกล่าวลา และวางโทรศัพท์ลงบนแป้นแผ่วเบา ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่เพื่อนร่วมงานอีกแผนกเดินผ่านมาพอดี
“คุณเนลไม่อยู่เหรอ คุณปัฐ”
“ออกไปได้สักพักแล้วครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“มันก็ไม่เชิงหรอกนะ คือเมื่อครู่นี้มีคนเห็นคุณเข็มหอมมาที่นี่น่ะ”
“เหรอครับ แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ” ปฐพีลุกขึ้นจากเก้าอี้ และพร้อมจะไปต้อนรับ
“ไม่รู้เหมือนกัน ตอนแรกนึกว่ามาหาคุณเนลที
