“คนที่ขับรถชนอาแมนด้าเสียชีวิต คือผู้หญิงคนนี้ครับ นางสาวสมาไพร โกรเวอร์”
เด็กข้างถนนคนนี้น่ะหรือคือฆาตกร?!
เฮย์เดนหรี่ตามองดวงหน้าเล็กแคบสีขาวซีดของผู้หญิงที่อยู่ในวงล้อมของตำรวจด้วยอย่างพิจารณา ดวงตาหวานหยดย้อยยามนี้คลอไปด้วยความหวาดหวั่นอย่างเห็นได้ชัด กลีบปากอิ่มย้อยเต็มตึงเม้มสนิทเป็นเส้นตรง เส้นผมสีดำขลับรุ่ยร่ายอยู่เต็มแผ่นหลัง บางอย่างภายในกายเดือดพล่านอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน หล่อนเหมือนภาพวาดของจิตกรมือใหม่ที่ไม่ได้สวยงามที่สุด แต่มันกลับมีเสน่ห์จนคนมองอย่างเขาถอนสายตาไม่ได้เลย
“ฉัน... ฉัน... ขอ... ขอโทษ...”
เสียงสั่นเครือดังแว่วเข้ามาภายในโสตประสาทแผ่วเบาเหมือนเสียงของสายลม และมันก็ไม่สามารถฉุดให้เขาหยุดมองหล่อนได้เลยแม้แต่น้อย สายตาคมกริบยังคงจับจ้องดื่มด่ำไปกับความงดงามแปลกตาของสตรีสาวตรงหน้า ความไร้เดียงสาที่สะท้อนออกมาทำให้เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นฆาตกรไปได้
