หญิงสาวหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา และก็รีบถอยหนีเมื่อคนตัวโตทำท่าจะเข้ามาดึงร่างของหล่อนไปสวมกอด หล่อนมองเขาตาขุ่นเขียว โกรธจัด
“อย่ามาแตะต้องตัวฉันอีก เพราะถ้าคุณขัดใจฉันอีกเมื่อไหร่ ฉันจะไม่เก็บเด็กคนนี้เอาไว้”
คนฟังหน้าเสีย หน้าซีดเผือด ร่างกายหนักอึ้งเหมือนถูกบดทับด้วยรถสิบล้อคันใหญ่ นี่หูของเขาไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม
“เธอกำลังขู่ฉันนะญาดามินทร์”
“ฉันไม่ได้ขู่ แต่ฉันจะทำจริงๆ ถ้าคุณมาวุ่นวายกับฉันอีก ไปซะ!”
หญิงสาวเค้นเสียงโกรธจัดใส่หน้าเขา ก่อนจะหมุนตัวและรีบเดินหายเข้าไปในบ้านทั้งน้ำตา เจอรัลด์ที่ได้สติหลังจากยืนอึ้งมึนงงกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไป รีบวิ่งตามเข้าไป แต่ก็ไม่ทัน ญาดามินทร์หายไปเสียแล้ว
“โธ่เว้ย!”
“ใจเย็นๆ เจอรัลด์...”
คนที่เพิ่งสบถด้วยความหงุดหงิดหันขวับไปมองเจ้าของคำพูด ก่อนจะฝืนยิ้มบางๆ ทั้งๆ ที่ภายในอกกำลังร้อนรุ่มเป็นกองไฟ
“ญาดาเธอกำลังโกรธผมมาก”
“มันก็แน่ละ เป็นอาก็โก
