"พูดถึงก็มาพอดีเลย"
กัลยาและคุณนายวิภาดาพร้อมด้วยข้าวฟ่างเดินไปได้แค่ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินนักข่าวเอ่ยพูดขึ้น ทั้งสามค่อยๆ หันกลับมามองพร้อมกันว่านักข่าวหมายถึงใคร
แต่พอหันกลับมาก็เห็นว่าเกียร์กำลังเดินเข้ามาในงาน
"ใช่คุณเกียร์ลูกชายคนเดียวของคุณกัลยาไหมคะ" ทั้งไมค์และเครื่องบันทึกเสียงของแต่ละสำนักข่าวถูกยื่นไปตรงหน้าของเกียร์
"ครับ" ถึงแม้จะงงอยู่บ้าง แต่นักข่าวถามว่าเป็นลูกของแม่ไหมเขาก็ต้องตอบว่าใช่
"เมื่อไรจะเปิดเผยข่าวดีสักทีคะ"
"ข่าวดีอะไรครับ" คำถามนี้เกียร์ไม่ได้มองหน้านักข่าว แต่มองไปที่หน้าของผู้เป็นแม่ ซึ่งกำลังเดินเข้ามาหา
"ขอโทษนะคะ ขอพาลูกชายเข้าไปในงานก่อนค่ะ"
"ก็แม่ของคุณน่ะสิคะ บอกว่าจะมีข่าวดีเร็วๆ นี้" นาทีนี้ข่าวสำคัญที่สุด จนไม่สนใจอะไรรอบข้างอีกแล้ว
"พวกคุณพูดอะไร ผมไม่เห็นเข้าใจ"
ข้าวฟ่างซึ่งยังยืนอยู่ที่เดิม ถึงกับหน้าถอดสี..อีกแล้วเหรอเรา ถ้าผู้ชายปฏิเสธ
