บทที่ 57

1197 คำ

น้ำหนาวโทรลงมาบอกรชตให้ขยับรถไปรอด้านหลังคณะ แน่นอนว่านักข่าวไม่หลงกลง่ายๆ แน่ แต่พวกเพื่อนๆ ในห้องหลายคนต่างก็ช่วยกันเบี่ยงเบนความสนใจนักข่าว จนล่อนักข่าวให้ไปอีกด้านหนึ่งได้สำเร็จ [ร้านขายของชำ] ถึงแม้สันติจะบอกให้พ่อกับแม่เลิกขายของได้แล้ว แต่ทั้งสองไม่รู้ว่าเลิกขายไปแล้วจะทำอะไร ถ้าให้นั่งอยู่นอนกินสงสัยต้องเป็นง่อยแน่ สันติก็เลยจ้างเด็กแถวนี้เพื่อมาช่วยดูร้านค้า และบางวันถ้าเกียร์ว่างก็จะขายของช่วยปู่กับย่า อย่างเช่นวันนี้เขากลับมาถึง ก็มานั่งเฝ้าหน้าร้านให้ปู่และย่า เพราะพวกท่านออกไปซื้อของมาเข้าร้าน "ถ้าจัดของเสร็จแล้วก็กลับบ้านไปเลยนะนิด ดูท่าแล้วฝนคงใกล้จะตก" "ไม่เป็นไรค่ะถ้าฝนตกนิดก็รอให้ฝนหยุดก่อนก็ได้" นิดก็คือเด็กที่อยู่ในหมู่บ้านนี้ "ตามใจแล้วกัน" ขณะที่เกียร์กำลังพูดกับลูกจ้างอยู่นั้น ก็ได้มีรถสปอร์ตคันหรูวิ่งเข้ามาจอด แค่มองดูก็รู้แล้วว่าเป็นรถของใคร "มาทำไม" เขาแค่พู

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม