เช้าวันต่อมาเฮียไฟพาฉันมากินโจ๊กร้านใกล้บ้านเฮียตินอย่างที่รับปากไว้จริง ๆ จะเรียกเช้าก็ไม่เชิงเพราะตอนนี้เก้าโมงครึ่งแล้ว เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ดึกดื่น ทำให้เราสองคนตื่นสาย ดีที่ร้านนี้ปิด 11 โมง มาถึงฉันก็สั่งต้มเลือดหมูพิเศษหนึ่ง โจ๊กหนึ่ง ข้าวเปล่าหนึ่ง เฮียไฟหันมองหน้าเมื่อฉันบอกว่า ‘ดาวสั่งของดาวแล้ว เฮียสั่งของเฮียเลยนะคะ’
“แน่ใจนะว่ากินหมด” เขาถามหลังจากที่ไปตักน้ำแข็งใส่แก้วมาตั้งแล้วเทน้ำจากขวดใส่แก้วน้ำแข็ง
“หิวมาก เมื่อคืนดาวกินแค่นมไปแก้วเดียวเอง”
“เมื่อคืนก็ทำกับข้าวให้เฮียกับไอ้ทู ทำไมไม่กิน”
“ดึกแล้วค่ะ” ดึกแล้ว กินมื้อดึกหลายวันติดกันไม่ดี
“...” เฮียไฟมองฉันแล้วทำหน้าครุ่นคิด
“เฮียคิดอะไร”
“คิดว่าต้มเลือดหมูที่หนูสั่งน่าจะเป็นเฮียที่ต้องกิน”
“อาจจะมีข้าวเปล่าด้วยนะ”
“เฮียเลยสั่งแค่โจ๊กธรรมดามาไง”
“รู้ใจ”
“อยู่ด้วยกันมาตั้งนานจะไม่รู้ใจได้ยังไง”
“เหมือนตั้งใจแขว
