สี่โมงครึ่งฉันกำลังเป่าผม ทาครีม แต่งตัวเพื่อไปบ้านเฮียถาตามที่ได้นัดกันไว้เมื่อเช้านี้
“อะไรคะ” เฮียไฟเดินมาหยุดด้านหลังแล้วก็รวบผมที่เพิ่งเป่าเสร็จขึ้น ม้วนหนีบด้วยกิ๊บหนีบผม
“ของขวัญ สั่งทำนานแล้วแต่ติดปัญหาเลยหยุดชะงัก เพิ่งทำเสร็จ” เฮียไฟเขานำมาสร้อยทองคล้องคอฉัน จี้เป็นรูปโคมไฟติดกับดาวหนึ่งดวง “สวยไหม”
“สวยค่ะ”
“ชอบไหม”
“ชอบสิ” ฉันพยักหน้า เฮียไฟเอียงมาหอมที่แก้ม จึงได้โอกาสพูดต่อสักหน่อย “ถึงจะเป็นเส้นตันแต่ดู ๆ แล้วรวมจี้ด้วยน่าจะไม่ต่ำกว่าสามบาท เวลาร้อนเงินเอาไปขายได้สบายเลยค่ะ”
“อย่าได้คิดจะถอดออกจากคอ ใส่ไว้ตลอดห้ามถอด แล้วถ้าร้อนเงินให้บอกเฮีย”
“พี่ชายข้างบ้านนี่ใจดีจริง ๆ เลยน้า ซื้อปอกคอราคาเป็นแสนให้น้องสาวข้างบ้านใส่”
“สร้อยทองไม่ใช่ปอกคอ พูดให้ดีหน่อย” เฮียไฟหน้าบึ้ง เขาเดินไปทิ้งตัวลงเตียงนอน พูดแค่นี้ทำงอน เมื่อก่อนไม่เห็นจะสนใจ
แต่ก็พอเข้าใจได้นะ ของขวัญชิ้นน
