เคียร์สจอดรถเสร็จก็เดินจะเข้าบ้าน เห็นบิดานั่งคอตกอยู่บนเก้าอี้ในสนามหญ้า เขาจึงเดินเข้าไปหา
“คุณพ่อยังไม่นอนอีกหรือครับ”
แฮรี่หันมามองลูกชาย ก่อนจะยิ้มเศร้าๆ “แม่แกไม่ให้พ่อเข้าห้องนอนน่ะสิ”
เคียร์สถอนใจแผ่วเบา ทรุดกายลงนั่งคุยกับบิดา “คุณพ่อมั่นใจใช่ไหมครับว่าตัวเองบริสุทธิ์”
“นี่เคียร์ส พ่อเห็นหนูอัญมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย พ่อจะไปมีอารมณ์แบบนั้นกับหนูอัญได้ยังไงกัน และก็อย่างที่บอก จารุวรรณมาหาพ่อ และพาพ่อออกไปคุยข้างนอก จากนั้นพ่อก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย”
“ผมรู้ครับว่าคุณพ่อพูดความจริง เพราะวันนี้ผมถามคุณศิเรียบร้อยแล้ว”
“แต่แม่แกสิไม่ยอมเชื่อคำพูดของพ่อเลย คิดไปได้ยังไงว่าพ่อจะมีอะไรกับหนูอัญ”
“ภาพมันฟ้องขนาดนั้นนี่ครับ ขนาดผมเองตอนแรกยังคิดว่าเป็นจริงเลย แต่ตอนนี้รู้แล้วล่ะครับว่าไม่ใช่”
แฮรี่ยิ้มกว้างอย่างดีใจ “เคียร์ส... นี่เคียร์สเชื่อคำพูดของพ่อใช่ไหม เชื่อใช่ไหมว่าพ่อไม่ได้ทำอะ
