“แม่... นังอัญมันถูกไล่ออกจากบ้านแล้วแม่” ชัชชุอรรีบโทรศัพท์รายงานข่าวดีให้กับมารดาฟังทันที
“เฮ้ย จริงอ่ะ แกรู้ได้ยังไงยายอร”
“ก็เมื่อกี้พี่เคียร์สโทรมาหาฉันน่ะสิแม่”
“คนอย่างพ่อเคียร์สเนี้ยนะจะโทรหาแก ว่าแต่เขาโทรมาว่ายังไงบ้าง แล้วแกหลุดพูดอะไรไปหรือเปล่า” จารุวรรณยังคงระวังตัว
“ฉันไม่ได้เป็นเด็กสามขวบนะแม่ที่จะพูดสิ่งชั่วๆ ที่ตัวเองทำให้กับคนที่หมายตาเอาไว้ฟังน่ะ”
“แล้วพ่อเคียร์สโทรมาหาแกทำไมล่ะ”
“พี่เคียร์สโทรมาขอโทษฉันน่ะ เรื่องที่วันก่อนต่อว่าฉันหาว่าฉันใส่ร้ายนังอัญมันน่ะ แต่ตอนนี้พี่เคียร์สบอกว่ารู้สันดานมันแล้ว และแม่ของเขาก็ไล่นังอัญมันออกไปจากบ้านแล้วด้วย”
จารุวรรณฉีกยิ้มกับโทรศัพท์ “ให้มันได้อย่างนี้สิ”
สองแม่ลูกเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่แผนร้ายของพวกตนสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
“แบบนี้ฉันก็รุกพี่เคียร์สได้แล้วน่ะสิแม่”
“เต็มที่เลย แต่ถ้าอยากได้แบบเร็วทันใจ ก็ต้องใช้วิธีเ
