“นี่! ฉันบอกแล้วไงคะว่าอย่ามาตีเนียน ไม่ต้องมาทำเป็นคิดถึง ก่อนหน้านี้คุณยังปกป้องคนอื่นอยู่เลย ถอยไปค่ะ” ฉันผลักกอดเขาออก
แม้อยากจะกอดตอบ แต่ก็ขอเล่นแง่บ้างเถอะ
“ที่รัก… ก็ผม” เขาตั้งท่าอธิบาย
“ไม่ต้องมาที่รักเลยค่ะ ฉันกับลูกโกรธคุณอยู่” ฉันยืนกอดอกทำหน้าเชิด ๆ
“รู้ไหมว่าคุณน่ารักมาก” เขามองฉันแล้วยิ้ม ๆ
“ฉันก็ต้องน่ารักและสวยมาก ๆ อยู่แล้ว ฉันเป็นซุปเปอร์สตาร์นะคะ เผื่อคุณจะลืมว่ากำลังสนทนากับซุปเปอร์สตาร์ของเมืองไทย” ฉันทำท่ามั่นอกมั่นใจ
“ผมไม่ลืมหรอกที่รัก เพราะญาติพี่น้องผมเปิดละครที่คุณเล่นให้ผมดูตลอด หิวข้าวไหม ไปหาอะไรกินกัน ผมหิวข้าว” เขาเลิกคิ้วสูง ทำท่าเก็กหล่อ จะดูดีไปไหนกันนะ แค่นี้ก็หล่อแล้วเถอะ
“ไม่เอาค่ะ อ้ายจะอยู่เป็นเพื่อนลูก คุณไปเถอะ”
“แต่ผม…”
“ซื้อมาฝากอ้ายก็พอ อ้ายไม่อยากให้น้องทิวอยู่คนเดียว ตอนนี้น้องทิวจิตใจไม่ค่อยโอเค อ้ายกลัวแกทำอะไรแบบนั้นอีก” ฉันยิ้มให
