หลังจากอาหารมื้อเย็นเสิ่นเฟยหลงเล่นกับลูกสาวระหว่างรอให้ภรรยาทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย ผ่านไปราวยี่สิบนาทีก็อุ้มลี่ลี่ไปส่งที่ห้อง พอดีกับที่เปิดประตูห้องนอนตนเองเข้ามาก็เจอภรรยาสวมชุดนอนเรียบร้อย
“พรุ่งนี้เราจะไปยกน้ำชาที่บ้านใหญ่นะคุณ”เสียงนุ่มทุ้มกล่าวขึ้นในทันที เขาใช้เวลาตัดสินใจเรื่องนี้อยู่นานมากทีเดียว
ยอมรับว่าตอนแรกเขาไม่ได้คิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเหม่ยอิงในฐานะสามีภรรยาจะก้าวหน้าไปมากเช่นนี้ การพาเธอไปยกน้ำชาจึงเป็นสิ่งที่เขาไม่ใส่ใจสักนิด แต่เขาพูดออกไปแล้วว่าจะทำให้เธอเห็นความจริงจังและจริงใจที่มี ขั้นตอนสำคัญเช่นนี้ย่อมมองข้ามไม่ได้เด็ดขาด
หญิงสาวชะงักนิ่งกับคำพูดของสามี รู้สึกแปลกใจอยู่บ้างที่อยู่ ๆ เรื่องนี้ก็ถูกหยิบมาพูดทั้งที่เธอเกือบจะลืมมันไปแล้ว
“ฉันคิดว่าคุณลืมเรื่องนี้ไปแล้วเสียอีก”น้ำเสียงเรียบเรื่อยไม่ได้แสดงอารมณ์แต่อย่างใด
แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องสำคัญ
