ตึกสามคูหาพร้อมเนื้อที่ด้านข้างถูกโอนเป็นชื่อของผู้พันเสิ่นเฟยหลงเป็นที่เรียบร้อยโดยใช้เงินซื้อเพียงแค่สามหมื่นหยวนเท่านั้น
เพื่อเป็นการขอบคุณที่เจิ้งเฟยฮวาลดราคาให้เธอตั้งห้าพันหยวน กู้เหม่ยอิงจึงตั้งใจจะเลี้ยงมื้อเที่ยงพวกเขาสักมื้อเป็นการตอบแทนและแน่นอนว่ามื้อเที่ยงที่กล่าวถึงก็คงไม่พ้นภัตตาคารที่สามีเป็นหุ้นส่วนอยู่นั่นเอง
เสิ่นเฟยหลงรู้สึกหมดคำจะพูดกับภรรยาหัวใส เธอคิดว่าเขาไม่รู้ทันความคิดของเธอหรืออย่างไร “คุณบอกจะเลี้ยงมื้อใหญ่พวกเขาที่นี่น่ะเหรอ…”
เขาไม่ได้มีปัญหากับการที่เธอพาสหายมาเลี้ยงอาหารมื้อใหญ่ที่นี่ เพียงแค่ทึ่งในความคิดอันชาญฉลาดของเธอก็เท่านั้น เพราะที่นี่เป็นร้านของสามี คนเป็นภรรยาอย่างเธอนอกจากจะไม่ต้องควักเงินสักหยวนยังได้หน้าไปอีกไม่รู้ตั้งเท่าไหร่
“ใช่สิคะ ก็ที่นี่อาหารอร่อยนี่นา”เสียงใสกล่าวกับสามีราวกับไม่เข้าใจในความหมายของคำพูดนั้น ทว่าที่จริงแล้วเธอก็คิดอย
