อีกเจ็ดวันหลังจากคืนที่เต็มไปด้วยแสงและเงา ลอนดอนในปลายเดือน ยังคงหนาวเย็น แต่แสงแดดกลับอบอุ่นอย่างประหลาด ราวกับเมืองนี้รู้ว่าครอบครัวเล็ก ๆ ในย่านเชลซีต้องการช่วงเวลาที่งดงามที่สุดก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป บ้านหลังเล็กที่เคยเงียบงันในยามเช้า วันนี้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กชายวัยหนึ่งขวบ กลิ่นกาแฟหอมกรุ่น และความรู้สึกที่ทั้งเขมจิราและคุณปราบต่างรู้ดีว่าเป็นของขวัญชั่วคราว
วันจันทร์: เช้าที่ครัวอบอุ่น
แสงแดดยามเช้าสาดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของห้องครัวในเซฟเฮาส์ย่านเชลซี กลิ่นขนมปังปิ้งและไข่คนลอยฟุ้งไปทั่วห้อง เขมจิราในเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนพับครึ่งและกางเกงผ้าฝ้ายสีครีม นั่งอยู่ที่โต๊ะไม้โอ๊ก มือหนึ่งถือแก้วกาแฟ อีกมือพลิกดูนิตยสารศิลปะที่เพิ่งส่งมาจากสำนักพิมพ์ เธอมองไปที่เคาน์เตอร์ครัว ที่คุณปราบและปกป้องกำลัง “ต่อสู้” กับชามแป้งแพนเค้ก
คุณปราบสวมเสื้อยืดสีเทาและกางเกงขายาว ผมยุ่งเล็กน
