เช้าวันอาทิตย์ โต๊ะอาหารคฤหาสน์หลัก วิรงคพิทักษ์ แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านผ้าลินินสีครีมในห้องอาหารใหญ่ กลิ่นหอมของกาแฟบดใหม่ลอยอวลไปทั่ว พร้อมกลิ่นขนมปังปิ้งกับไข่อบที่แม่ครัวจัดวางเรียงไว้บนโต๊ะยาวไม้สักขัดเงา เสียงช้อนกระทบจานดังเบา ๆ ปนกับเสียงพูดคุยเงียบ ๆ ของบรรดาหลาน ๆ ในตระกูลที่พร้อมหน้ากันในเช้าวันอาทิตย์
คุณหญิงวรรณานั่งอยู่หัวโต๊ะ แววตานิ่งขรึมแต่แฝงรัศมีอำนาจทุกครั้งที่มองกวาดไปรอบโต๊ะ “ตอนนี้เรื่องเตรียมตัวเปิดตัวโครงการอีกสามอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ดำเนินการไปถึงไหนกันแล้ว ย่าหวังว่าทุกคนจะให้ส่วนร่วมกับโครงการนี้ของคุณโปรดอย่างเต็มที่นะ” เสียงของท่านยังคงนุ่มแต่เด็ดขาดเหมือนทุกครั้งที่เปิดประเด็นธุรกิจ
คุณโปรดเงยหน้าขึ้นจากจานอาหาร ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ดำเนินการเตรียมงานเกินแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับคุณย่า ทุกทีมทำในส่วนของตัวเองได้ดีมากจริง ๆ ตอนนี้ฝ่ายการตลาดกับฝ่าย PR กำล
