หกโมงเย็นตรง คุณปราบก็มาถึงสตูดิโอตามเคย แต่เวลาล่วงเลยไปเกือบสามสิบนาทีแล้ว เขากลับไม่เห็นแม้เงาของเขมจิราปรากฏในที่แห่งนี้ ความเงียบสงัดของห้องทำงานยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกไปจากทุกวัน
เขาแปลกใจอยู่บ้างที่ไม่เห็นเธออยู่ที่โต๊ะทำงานเหมือนเคย แต่ก็ไม่ได้โทรถาม เพราะเมื่อเอ่ยปากถามกับลูกน้องของเธอ คำตอบที่ได้รับกลับมาง่ายๆ คือ “เดี๋ยวคุณเขมก็กลับมาค่ะ” คำตอบนั้นเพียงพอสำหรับเขาที่จะรอ
ฝั่งเขมจิราเอง ไม่คิดเลยว่าวันนี้เขาจะยังมา เธอแทบจะปักใจเชื่อว่า หลังข่าวหมั้นที่แพร่สะพัดไปทั้งประเทศแล้ว เขาคงไม่อยากเจอหน้าเธออีก แต่กลับกลายเป็นว่า เพียงไม่กี่นาทีหลังโทรศัพท์จากลูกน้องดังขึ้น แจ้งว่าเขามาถึงแล้ว เธอก็รีบขับรถกลับมาด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง
เมื่อเข้ามาถึงห้องทำงาน เธอแสร้งทำเป็นเหมือนทุกอย่างปกติ ยิ้มจาง ๆ แล้วนั่งลงตรงมุมของตัวเอง ราวกับไม่เคยหายไปไหน เขาเองก็ไม่ถามสักคำว่าหายไปทำอะไรมา แค่เห
