การแต่งงานของเขมจิราและคุณปราบเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เงียบงัน และแทบไม่มีใครภายนอกล่วงรู้ มันไม่ใช่งานวิวาห์ที่เต็มไปด้วยดอกไม้หรือเสียงไวโอลิน หากแต่เป็นเพียงการลงนามในทะเบียนสมรส ที่มีพยานเพียงไม่กี่คนจากฝั่งตระกูลของเขา
เขมจิราสวมชุดเรียบง่าย สีขาวครีมตัดกับผิวขาวเนียน เธอนั่งนิ่งราวกับหุ่นเชิด มือเรียวเซ็นชื่อบนกระดาษแผ่นนั้นด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง มันไม่ใช่เพียงการเซ็นชื่อธรรมดา แต่เป็นการยอมรับโซ่ตรวนที่ผูกพันเธอไว้กับผู้ชายคนหนึ่ง และกับตระกูลที่ใหญ่เกินกว่าจะปฏิเสธได้ ข้างกายเธอ คุณปราบยื่นปากกาในมือใหญ่ กดน้ำหนักลงบนช่องว่างที่มีชื่อเขาอย่างมั่นคง ใบหน้าของเขานิ่ง แต่ในใจกลับปั่นป่วน ทั้งความโล่งใจและความหวาดกลัวประสมกันอย่างซับซ้อน
หลังจากนั้น พวกเขาก็ถูกพามาที่คฤหาสน์ของตระกูลคุณปราบ ที่นั่นมีเพียงงานเลี้ยงเล็ก ๆ จัดขึ้นในห้องโถงใหญ่สำหรับคนในครอบครัวและเครือญาติสนิท ไม่ได้เปิดเผยต
