ตอนที่38

ทางเดินป้ายรถเมล์หน้าห้างที่แฉะไปด้วยน้ำขังนั่นแหละคือที่พึ่งสุดท้ายของผิงผิงในตอนนี้ ฝนเจ้ากรรมก็ดันมาตกเอาตอนที่เธอกำลังจะหนีออกจากบ้านวรโชติเมธีซะด้วย สภาพตอนนี้บอกเลยว่าความกุลสตรีที่เพิ่งฝึกมาแทบไม่เหลือ มีแต่ยัยผิงคนเดิมที่เปียกปอนเหมือนลูกแมวตกน้ำป๋อมแป๋ม กระเป๋าเป้ใบเดิมที่เคยใช้ตอนอยู่คอนโดถูกกอดไว้แนบอกข้างในนั้นมีเสื้อผ้าไม่กี่ชุดกับหัวใจที่มันหนักอึ้งจนอยากจะเขวี้ยงทิ้งลงท่อระบายน้ำไปซะให้รู้แล้วรู้รอด .. ยอดเยี่ยมไปเลยยัยผิง หนีออกจากวังมาได้แต่ดันมาติดแหง็กอยู่ที่ป้ายรถเมล์ที่ลมพัดทีสั่นไปถึงตับไตไส้พุงแบบนี้ พี่คินนะพี่คิน ทำไมชีวิตผิงมันต้องมาวนเวียนอยู่กับความซวยแบบซ้ำซ้อนขนาดนี้ด้วยนะ แล้วไอ้นนท์นี่จะมาถึงกี่โมงเนี่ย ถ้านานกว่านี้ผิงคงได้กลายเป็นศพเฝ้าป้ายรถเมล์แน่ๆ.. ผิงผิงพยายามกวาดสายตามองหาทางหนีทีไล่พลางเช็ดน้ำฝนที่กระเด็นเข้าหน้า ไม่นานนัก รถเก๋งสีขาวของนนท์ก็