ตอนที่44

1467 คำ

รถของนนท์เลี้ยวปาดเข้าข้างทางกะทันหันจนผิงผิงหน้าเกือบกระแทกคอนโซล เธอหันขวับไปมองรถตู้สีดำคันที่ขับตามมา ซึ่งตอนนี้มันรีบขับเลยไปอย่างรวดเร็วเหมือนกลัวจะถูกจับสังเกตได้ ผิงผิงใจเต้นรัว แววตาที่เคยใสซื่อตอนนี้มีแต่ความระแวง .. รถนั่นมันตามเรามาจริงๆ ด้วยนะนนท์ ใครกันแน่ที่อยู่ข้างใน หรือว่าคุณอาจะมีลูกน้องที่พี่คินยังเก็บไม่หมด.. ผิงผิงเม้มปากแน่นพลางหันไปมองนนท์ที่ทำหน้าเครียดไม่แพ้กัน "ผิง.. ลายมือในกระดาษนั่น ขอนนท์ดูหน่อย" นนท์ยื่นมือมาขอเศษกระดาษที่ผิงผิงกำไว้จนยับ เขามองดูตัวอักษรหวัดๆ นั่นครู่หนึ่งก่อนจะขมวดคิ้ว "ผิงจำได้มั้ยว่าตอนที่อยู่บ้านใหญ่ ใครบ้างที่มีสิทธิ์เข้าห้องผิงได้นอกจากพี่คิน" "ก็มีพี่น้ำส้ม ป้าแม่บ้าน แล้วก็ยัยดาวไงนนท์ แต่พี่คินบอกว่ายัยดาวโดนส่งตัวไปกรุงเทพฯ แล้วนี่นา" "นั่นแหละคือช่องโหว่.. ลายมือนี่มันจงใจเขียนให้เหมือนดาวมากเกินไป เหมือนคนพยายามจะป้ายส

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม