ในห้องทำงานที่เคยอุ่นจนหน้าแดงเมื่อกี้ ตอนนี้กลับเย็นเยียบอย่างกับอยู่ในห้องเย็นแช่เนื้อ พี่คินจ้องมองหน้าจอไอแพดสลับกับมองหน้าผิงผิงด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก มันไม่ใช่สายตาโกรธจัด แต่มันคือความเรียบเฉยที่ทำเอาผิงผิงใจเสียยิ่งกว่าตอนเห็นยอดหนี้สิบล้านครั้งแรกซะอีก "พี่คิน.. ผิงไม่ได้ทำจริงๆ นะพี่ โน้ตบุ๊กนั่นผิงแทบไม่ได้แตะเลย นอกจากเปิดดูสูตรตำซั่วในยูทูบ พี่ต้องเชื่อผิงนะ" ผิงผิงละล่ำละลักบอก มือไม้สั่นไปหมด "เงินโอนออกไปสามสิบล้านผิง.. เข้าบัญชีที่ชื่อเธอในธนาคารต่างประเทศ" คินวางไอแพดลงบนโต๊ะเสียงดังปึก "และไอพีที่ใช้โอน มันยืนยันว่าทำจากห้องนอนเธอ ตอนตีสามที่ทุกคนนอนกันหมดแล้ว" .. ตีสามเหรอ.. ตอนนั้นฉันกำลังฝันว่านั่งกินไก่ย่างอยู่เลยนะพี่ ใครจะไปมีอารมณ์มาโอนเงินบ้าบออะไรนั่นล่ะ แล้วบัญชีธนาคารต่างประเทศอะไรนั่น ผิงยังไม่รู้เลยว่ามันเปิดยังไง .. ผิงผิงเม้มปากแน่น น้ำตาเริ่มคลอเบ้

