หลังจากที่ใช้เวลาฝ่าฟันรถติดอยู่บนถนนราว ๆ เกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม ๆ รถยนต์ของหมอกก็เคลื่อนตัวเข้ามาในเขตบ้านของเขาอย่างช้า ๆ แสงไฟจากรั้วบ้านส่องนำทางให้เห็นบรรยากาศที่แสนจะคุ้นเคย และเมื่อรถมาจอดสนิท ข้าวหอมก็รีบเปิดประตูลงจากคาร์ซีทแล้วรีบชวนออเดรย์วิ่งนำหน้าเข้าไปที่บริเวณสวนหย่อมซึ่งถูกจัดเตรียมไว้อย่างสวยงาม ที่นั่นเต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับที่ถูกประดับไว้ตามต้นไม้ใหญ่ และมีกลิ่นหอมของอาหารเริ่มจะลอยอวลไปทั่ว พร้อมกับเสียงหัวเราะของคนในครอบครัวที่เริ่มจะมากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
“คุงปู่ คุงย่า คุงตา คุงยาย คุงยุง คุงน้า คุงอา หนูมาแย้วค่ะ” ข้าวหอมตะโกนเรียกปู่ย่า ตายาย และลุง น้า อา ของตัวเองด้วยความดีใจ
“มาแล้วเหรอลูก” แม่มุกผู้เป็นย่าเดินเข้ามารับหลานสาวตัวน้อยไว้ในอ้อมกอด “วันนี้เจ้าตัวแสบของย่าไปเที่ยวซนที่ไหนมาหรือเปล่าคะ”
“ไม่ได้ไปเยยค่ะคุงย่า” ข้าวหอมตอบอย่างรวดเร็วพลางส่ายหน
