ช่อแก้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรหาหมอกทันที เธอรอสายได้ไม่นาน เขาก็กดรับ
“หมอก รู้หรือเปล่าว่าลูกสาวตัวแสบของเราทำอะไรไว้ที่ร้าน”
หมอกที่กำลังเตรียมตัวเข้าประชุมอยู่เงียบไปครู่หนึ่งแล้วถามกลับมา “อะไรครับคุณภรรยาที่รัก~ ข้าวหอมทำอะไร”
“มาดูรูปที่ลูกวาดไว้สิ”
ช่อแก้วพูดแล้วหันกล้องไปที่กำแพงที่มีรอยสีเทียนอยู่ หมอกเห็นภาพนั้นแล้วก็หัวเราะออกมาดังลั่นจนเลขาของเขาหันมามอง
“โอ้โฮ! ลูกสาวเราเนี่ยเก่งจังเลยเนอะช่อแก้ว” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเอ็นดู
“อ้าว ทำไมชมลูกเฉยเลยล่ะหมอก” ช่อแก้วถามด้วยน้ำเสียงที่น้อยใจเล็กน้อย
“เราว่ามันน่ารักดีออก เป็นศิลปะชิ้นเดียวในโลกเลยนะที่ข้าวหอมของเราสองคนตั้งใจสร้างสรรค์ให้”
“หมอก!” ช่อแก้วเรียกชื่อสามีและถอนหายใจอย่างหมดคำพูด “ไม่คิดที่จะปรามลูกเลยเหรอ”
“ไม่ครับ” หมอกตอบอย่างดื้อดึง “ปล่อยให้ลูกได้แสดงฝีมือตามที่ใจต้องการเถอะครับหม่าม้า เดี๋ยวปะป
