หลังจากกินยาตามคำสั่งของราชันย์ ไอรินก็หลับไปยันเช้า ก่อนจะตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองเวียนหัว เริ่มเจ็บคอ แถมยังครั่นเนื้อครั่นตัว เหมือนอาการของคนเป็นไข้ น่าจะเกิดจากการที่เธอตากฝนเป็นเวลานาน ซ้ำยังนั่งรถแท็กที่ตอนขากลับที่แอร์เย็นเฉียบอีกด้วย
เธอหันมองด้านข้าง ไม่เห็นราชันย์อยู่ตรงนี้ เขาน่าจะออกไปแล้ว เธอจึงรีบประคองร่างกายลุกขึ้นมาอาบน้ำและแต่งตัว
ริมฝีปากซีด ๆ ถูกทาลิปสติกสีแดงทับเพื่อกลบเกลื่อน เธอไม่บอกใครทั้งสิ้นว่าป่วย เพราะไม่อยากถูกมองว่าแสร้งทำตัวอ่อนแอ จากนั้นก็ตามมายังไซต์ก่อสร้างที่ราชันย์เป็นคนนัดเมื่อวันก่อน
มาถึงเธอก็รีบสวมหมวกนิรภัยที่คนงานเตรียมให้ ก่อนจะเดินเข้าไปในตึกก่อสร้างที่เห็นว่าราชันย์กำลังเดินดูงานอยู่
เมื่ออีกฝ่ายหันมาด้านหลังและพบเข้ากับไอริน เขาก็ขมวดคิ้วทันที
“มาทำไม?”
“มาเก็บเห็ดมั้ง”
เธอเอ่ยประชดไปตามประสา
“เหอะ ปากดีแบบนี้แปลว่าไหวสินะ”
เขาละสายตาไ
