ณ ค่ายอาสา
ผู้คนต่างเริงร่ากับกิจกรรมในยามดึก ทั้งเสียงดนตรี เสียงนักร้อง ดังขับกล่อมไปทั่วบริเวณ หนุ่มสาวในวัยมหาลัยต่างครึกครื้นและสนุกสนาน ในมือเต็มไปด้วยอาหารและเครื่องดื่มมึนเมา เพื่อปลดปล่อยใจไปกับค่ำคืนสุดท้าย ณ ค่ายติดชายทะเล
“ใครอ้วกก่อนแพ้นะเว้ย”
เสียงพี่ว้ากตะโกนบอกด้วยสีหน้าแดงก่ำ ก่อนจะลุกขึ้นเต้นไปกับเพลงในจังหวะเร็วรัว ทุกคนในที่นี้ต่างมีความสุขกันถ้วนหน้า เว้นก็แต่ไอรินเพียงคนเดียว ที่ยืนพิงหลังไปกับราวกั้น ฟังเสียงคลื่นที่ซัดเข้าฝั่งอย่างใจลอย
เธอไม่ได้อยากมาค่ายบ้าบอนี้เลยสักนิด แต่จะเลี่ยงได้อย่างไร เพราะมันเป็นค่ายอาสา แต่บังคับให้มาทุกคน ไม่เช่นนั้นจะติด F ยุ่งยากต้องมานั่งแก้อีก
สุดท้ายเลยต้องยอมแบกร่างกายที่ไร้จิตวิญญาณออกมาให้มันจบ ๆ แม้จะถูกมองว่าเป็นแกะดำไม่เข้าพวก เธอก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากก้มหน้าก้มตายอมรับและปล่อยให้มันผ่านพ้นไปวัน ๆ
“มานั่งทำอะไรคนเดียวมื
