ค่ำคืนอันเร่าร้อนจบลงตอนเกือบฟ้าสาง กว่าทั้งสองเรือนร่างที่เปลือยเปล่าจะหลับลึกปานตายด้วยความเหนื่อยเพลีย มารู้สึกตัวอีกทีก็จวนจะบ่ายแล้ว
“อื้ออ”
ไอรินขยับตัวที่หนักอึ้งพร้อมกับเบ้หน้าอย่างเจ็บระบม เธอค่อย ๆ หรี่ตาขึ้นสู้แสงที่สาดเข้ามาในห้อง ก่อนจะถูกคนที่นอนเปลือยกายอยู่ข้างกันยกแขนขึ้นกอดรัดพลางโน้มหน้าดอมดมเส้นผมสีน้ำตาลเข้มของเธออย่างลุ่มหลง
พลั่ก!
คนตัวเล็กเบิกตาทันทีก่อนจะลุกพรวดขึ้น พร้อมกับหอบผ้าห่มขึ้นคลุมอก เธอแสดงสีหน้าตกใจ ราวกับจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้ ทั้งที่ตัวเธอนั้นจดจำได้ทุกสัมผัส
“เป็นอะไร”
ราชันย์ลุกนั่งด้วยสีหน้างัวเงีย ท่อนล่างยังมีชายผ้าห่มคลุมเอาไว้ แต่กระนั้นก็ยังชัดเจนว่าเขากำลังเปลื้องผ้า
“บ้าเอ๊ย”
ไอรินพึมพำพร้อมทำหน้าเหมือนจะตายเอาให้ได้ เธอยกมือขึ้นมาลูบหน้าลูบตาลวก ๆ ในใจได้แต่ก่นด่าตัวเองซ้ำ ๆ ที่ปล่อยให้เรื่องบ้า ๆ นี้เกิดขึ้นอีกเป็นรอบที่สอง ทั้งที่
