บทที่ 103

1197 คำ

"ไปถามหาฉันเหรอ" ได้ยินบอยพูดตุนท์ก็รีบตามระย้ามาที่ห้องทำงาน "ฉันแค่ออกไปจับผิดคุณ" "จับผิดเรื่องอะไร" "ก็ฉันไม่เห็นคุณไง เผื่อคุณพาผู้หญิงไปตีหม้อที่อื่น" "ตีหม้อ? รู้จักคำนี้ด้วย?" "ฉันจะทำงานออกไปได้แล้ว" หญิงสาวรีบเปลี่ยนเรื่อง เราพูดบ้าอะไรออกไปเนี่ย "อยากไปตีหม้อกันไหม" ชายหนุ่มโน้มลำตัวลงมากระซิบถามใกล้เธอที่นั่งอยู่เก้าอี้ทำงาน "ไอ้ตุนท์! ฉันเพื่อนเล่นนายเหรอ" "คำพูดคำจาไม่น่ารักเลย" ได้ยินคำตอบโต้ของเธอรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อครู่หายไปในทันที "ไม่น่ารักก็ไม่ต้องมารัก" ตุนท์ส่ายหน้าก่อนจะเดินออกไป "ไอ้บ้า!" มันเป็นความต้องการของเราแต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ ทำตัวให้น่ารำคาญ ทุกอย่างมันจะได้จบเร็วๆ แต่ทำไมเราต้องเก็บคำพูดเมื่อสักครู่ของเขามาคิดด้วย ไม่น่ารักก็ไม่ต้องมารักสิใครเขาอยากให้รักล่ะ "ระย้าเธอเป็นอะไร" อลิสเข้ามาก็เห็นว่าระย้าคว่ำหน้าอยู่กับโต๊ะทำงาน "เปล่าหรอก" "มีง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม