“แม่ครับ ไปสู่ขอนินให้ผมด่วนเลย” ชานนท์โทรบอกแม่ของเขาในเย็นวันนั้น
“อะไรกันลูก แม่คุยกับแม่ของนินแล้ว รอพ่อแม่เขากลับมาไทยไง” นางชัญญนุชค่อนข้างตกใจที่จู่ๆ ลูกชายโทรมาบอกปุบปับ
“รอไม่น่าได้แล้วนะแม่ เดี๋ยวลูกสะใภ้แม่ใส่ชุดแต่งงานไม่สวยนะครับ” เขาพูดอ้อมๆ แต่คนเป็นแม่เข้าใจทันที
“ว่าไงนะ แกทำหนูนินท้องเหรอตานนท์ ทำไมเป็นคนแบบนี้ไม่รู้จักป้องกันแล้วพ่อแม่เขาจะว่ายังไง” เสียงมารดาเอ็ดลั่นมาทำให้ชานนท์เบนโทรศัพท์ออกห่าง สีหน้าสยดสยองเมื่อได้ยินเสียงมารดาในเวอร์ชั่นนี้
“แม่.... ไม่ดีใจเหรอ” เขาถามกลับ
“ดีใจสิ เดี๋ยวแม่จะโทรคุยกับแม่หนูนินเลย ดูแลลูกสะใภ้กับหลานแม่ดีๆ นะนนท์” นางชัญญนุชเปลี่ยนอารมณ์ฉับพลัน
ชานนท์วางสายหลังจากที่มารดาแนะนำเรื่องการดูแลคนท้องแบบคร่าวๆ เขาโยนโทรศัพท์ลงบนที่นอนก่อนจะหันมากอดญาณินที่นอนอยู่
“ดีใจจัง เราตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีนิน”
ญาณินหัวเราะ “นนท์ ก่อนตั้งช
